διακραδαίνω
διακραδαίνω, shake violently
διακρᾰδαίνω,
- shake violently, σῶμα Tim. Pers. 25, cf. Ar.Did. Epit. 13.
sacudir con fuerza s. cont., Tim.15.24, de agentes físicos
τὴν ἀναθυμίασιν ... διακραδαίνειν τοὺς τόπους
que la exhalación sacude con fuerza los lugaresεἰ πνευμάτων ἐμβολαῖς ἀγριωτέραις διακραδαίνοιτο
• blandir en v. pas.
τὸ δόρυ
διακραδαίνω, auseinanderwerfen, VLL.