διακρατέω
διακρατέω, to hold fast, hold one’s own
- hold fast, control, τὰ ὅπλα Phylarch. 24; τὸν ὅλον κόσμον Herm. ap. Stob. 1.15.16, cf. Iamb. Myst. 4.12; ὀργάδα D.H. 1.79; hold, ἐν τῷ στόματι Dsc. 2.152 (Pass.), cf. Gp. 12.30.3 (Pass.), etc.
- 2 hold in possession, BGU 1047 ii 6 (ii A.D., Pass.).
- 3 maintain, establish, λόγον Stob. 1.1.9; retain, preserve, in argument, Dam. Pr. 439.
- 4 hold up, support, ἱστόν Erot. s.v. ὅπλα; δέπας Ath. 11.492b (Pass.): metaph., support, keep alive, αὑτόν D.L. 9.43.
- 5 hold back, detain, in Pass., πρὸς τῶν χρηστῶν App. BC 2.8.
I c. gen. o ac.
1 tener dominio pleno, poseer, ser dueño de propiedades y otros derechos, c. gen.
τῶν πατρικῶν
τὴν κοινήν (ὀργάδα)
• en v. pas. ser propiedad de, pertenecer a
ὑπὸ τίνων νυνεὶ διακρατοῦνται αἱ ... (ἄρουραι)
2 gobernar absolutamente, tener el poder absoluto esp. c. suj. de dioses y fuerzas sobrehumanas
(τὸν Ἥλιον) τὰ ὅλα συνέχοντα καὶ διακρατοῦντα
ἀρχὴν ... διακρατοῦσαν τά τε ὄντα καὶ τὰ γιγνόμενα
Ἀσσύριοι ... ἓξ γενεὰς κόσμοιο διακρατέοντες ἐν ἀρχῇ
3 controlar, contener, dominar
τὴν ἀνάβασιν
ταῖς ἐλπίσι ... τοὺς ἐραστάς
4 fig. dominar un saber c. gen.
ἱκανῶς διακρατήσαντας τῶν περὶ τούτων λόγων
II c. ac.
1 sujetar, mantener
τὰς χεῖρας
τὰ ... διακρατοῦντα ὀρθὸν τὸν ἱστὸν σχοινία
διακρατεῖσθαι τὸ δέπας ὑπὸ δυεῖν Πελειάδων ὑποκειμένων
• fig., de argumentos mantener, afirmar
ἵνα ... διακρατήσωμεν αὐτοῦ τὸ ἑνοειδές
2 mantener junto, sujetar, atar en v. pas.
τῶν ἀποτιναττομένων ὅσα μὴ ἑνώσει διακρατεῖται πάντα ἐκπίπτει
• fig. oprimir en v. pas.
τῶν γὰρ τῆς ψυχῆς δεσμῶν χαλασθέντων, οἷς διεκρατεῖτο
3 retener
ἐν τῷ στόματι ὕδωρ θερμόν
ὁ δὲ Καῖσαρ ... πρὸς τῶν χρήστων διεκρατεῖτο ἐν Ῥώμῃ
4 fig. conservar, mantener en cierto estado, c. pred.
ὁ θυμὸς Ἡρώδην ἄδακρυν διεκράτει
τὰ σώματα ἡμῶν ἐν ἁγιασμῷ διακρατούμενα
• fig.
τὸ ἀσθενὲς ... ὑμεῖς διακρατεῖτε ὀρθοῦντες
• mantener vivo
διεκράτησεν αὑτόν
2) zurückhalten ; App. B.C. 2.8.
3) intr., ἐπιπόνως, sich erhalten, Plut. Sertor. 7.
- to hold fast, hold oneʼs own, Plut.