διαφθορέω
Could not find διαφθορεῦ in Logeion dictionaries.
διαφθορεῦ present middle-passive imperative 2nd singular, imperfect middle-passive indicative 2nd singular of διαφθορέω
διαφθορεῦ masculine vocative singular of διαφθορεύς
διαφθορ-έω,
- = διαφθείρω, dub. in Procop. Aed. 6.5.
destruir
αὐτά (τείχη)
διαφθορέω, = διαφθείρω, l.d. , ὑπὸ κυνῶν διαφθορεύμενος, Her. 7.10.8, bessere Lesart διαφορεύμενος.