διαδατέομαι
διαδατέομαι, to divide among themselves
Could not find διεδάσσαο in Logeion dictionaries.
διεδάσσαο Verb: aorist middle indicative 2nd singular of διαδατέομαι
διαδᾰτέομαι, aor. διεδασάμην Pi. (v. infr.):
- 1 in reciprocal sense, divide among themselves, διὰ κτῆσιν δατέοντο Il. 5.158, Hes. Th. 606, cf. Pi. O. 1.51; δ. τὴν ληΐην Hdt. 8.121.
- 2 in act.sense, divide, distribute, διὰ παῦρα δασάσκετο (Ion. iterative form) Il. 9.333; ἐς φυλὰς διεδάσαντο distributed them among the tribes, Hdt. 4.145:— Pass., to be divided, γῆς διαδατουμένης App. BC 1.1.
1 repartir
διὰ παῦρα δασάσκετο
μοίρας
τιμάς
τὴν ληίην
τοὺς Μινύας ... ἐς φυλάς
γῆς διαδατουμένης
• repartirse
διὰ κτῆσιν δατέοντο
κρεῶν
ὀστέα τε σάρκας
2 dividir
διὰ γαῖαν τρίχα δασσάμενοι
• hacer el cómputo, establecer
ἁλὸς διὰ μέτρα δάσαντο
han establecido las medidas del mar
δια·δατέομαι-οῦμαι [δᾰ] (seul. prés. part. -ουμένης) être partagé, App. Civ. 1, 1.
διαδατέομαι, (δατέομαι), verteilen, unter sich verteilen ; Homer in tmesi Il. 5.158 χηρωσταὶ δὲ διὰ κτῆσιν δατέοντο ; Hes. Th. 606 ἀποφθιμένου δὲ διὰ κτῆσιν δατέονται χηρωσταί – Bei App. B.C. 1.1 ist γῆς διαδατουμένης passiv. – Vgl. διαδαίω.
διαδᾰτέομαι
- 1divide up (for, to oneself) c. acc. of that which is divided out: ἀπάτερθε δʼ ἔχον διὰ γαῖαν τρίχα δασσάμενοι πατρωίαν ἀστέων μοίρας (Meineke: μοῖραν codd.) O. 7.75 c. gen. of that from which the division is made: τραπέζαισί τʼ ἀμφὶ δεύτατα κρεῶν σέθεν διεδάσαντο καὶ φάγον O. 1.50
διαδατέομαι
aor1 -δάσασθαι
- Dep.:
- 1in reciprocal sense, to divide among themselves, διὰ κτῆσιν δατέοντο Il., Hes.
- 2in act. sense, to divide, distribute, διὰ παῦρα δασάσκετο (Ionic for ἐδάσατο), Il.; διεδάσαντο τὴν ληΐην Hdt.; ἐς φυλὰς διεδάσαντο distributed them among the tribes, Hdt.