διχογνωμονέω
διχογνωμονέω, to differ in opinion
δῐχο-γνωμονέω,
- to differ in opinion, X. Mem. 2.6.21, D.C. 44.25; δ. πρὸς ἑαυτόν Iamb. ap. Stob. 2.33.15.
- 2 doubt, Lib. Decl. 43.43.
1 estar en desacuerdo
διχογνωμονῶν δὲ πρὸς ἑαυτόν
estando en desacuerdo consigo mismoοἱ ἄνθρωποι ... διχογνωμονοῦντες ἐναντιοῦνται
2 c. ac. rel. dudar
τίς γὰρ ἂν ... ἄνθρωπος ... τοῦτο δὲ διχογνωμονοίη;
διχογνωμονέω-ῶ [ῐ] être d’avis contraire, Xén. Mem. 2, 6, 21 ; DC. 44, 25 ; Lib. 4, 809.
Étym. διχογνώμων.
διχογνωμονέω, geteilter Meinung, uneins od. zweifelhaft sein, Xen. Mem. 2.6, 21 u. Sp., wie D.Cass.
διχογνωμονέω
- to differ in opinion, Xen. from δῐχογνώμων