διχοστατέω
διχοστατέω, to stand apart, disagree
Could not find διχοστατῇ in Logeion dictionaries.
διχοστατῇ Verb: present middle-passive subjunctive 2nd singular, Verb: present middle-passive indicative 2nd singular, Verb: present active subjunctive 3rd singular of διχοστατέω
- stand apart, disagree, ὄξος τʼ ἄλειφά τʼ . . διχοστατοῦντʼ ἂν οὐ φίλως προσεννέποις A. Ag. 323; δ. λάχη Id. Eu. 386 (lyr.); λόγος S. Fr. 867; δ. πρός τινα E. Med. 15, Pl. R. 465b.
- II feel doubts, Alex.Aphr. Pr.Praef.
1 estar en desacuerdo, ser discordante, disentir
ὄξος τ' ἀλειφά τ' ἐγχέας ταὐτῷ κύτει διχοστατοῦντ' ἂν οὐ φίλως προσεννέποις
si viertes vinagre y aceite en una misma vasija deberías llamarlos enemigos en discordiaδιχοστατῶν λόγος σύγκολλα τἀμφοῖν ἐς μέσσον τεκταίνεται
ἢν διχοστατῇ πόλις
γῆ ... μὴ διχοστατοῦσα
una tierra sin disensionesλάχη θεῶν διχοστατοῦντ'
ὅταν γυνὴ πρὸς ἄνδρα μὴ διχοστατῇ
πρὸς τούτους ἢ πρὸς ἀλλήλους
ἀδελφοὶ πρὸς ἀλλήλους
2 vacilar, dudar c. or. complet.
ὅσοι δὲ διχοστατοῦσιν, εἰ ...
• abs. tener dudas Herm.Sim.8.7.2.
- to stand apart, disagree, Aesch.; πρός τινα Eur.