διωθέω
διωθέω, to push asunder, tear away
Could not find διωσόμεθα in Logeion dictionaries.
διωσόμεθα aorist middle subjunctive 1st plural, future middle indicative 1st plural of διωθέω
- push asunder, tear away, [πτελέη] ἐκ ῥιζέων ἐριποῦσα κρημνὸν . . διῶσε the elm as it fell uprooted tore the bank away, Il. 21.244; διώσας καὶ κατακτείνας ἐχθρούς E. Heracl. 995; drive apart, τῶν ὀφθαλμῶν τὰς διεξόδους Pl. Ti. 67e.
- 2 thrust through, τι διά τινος X. HG 2.1.8, Plb. 21.28.14.
- II more freq. in Med. (fut. διώσομαι Democr. 191), force oneʼs way through, break through, τὰ γέρρα Hdt. 9.102; τὸν ὄχλον X. Cyr. 7.5.39; τὰς τάξεις Plb. 11.1.12; δ. τὴν ὕλην, of roots, Thphr. HP 8.11.8; τὴν θάλατταν, of a river, Plb. 4.41.4.
- 2 push from oneself, push away, τοῖς κόντοις διεωθοῦντο, of sailors, Th. 2.84; ἡ γαστὴρ δ. τὸ περιττὸν εἰς τὴν νῆστιν Gal. 5.567; repulse, στρατὸν ἰθυμαχίῃ Hdt. 4.102; οἷς [πέτροις] . . διώσει στρατόν A. Fr. 199.9 (Dobr.); κῆρας Democr. l.c.; τὰς τύχας E. HF 315; ψευδῆ λόγον καὶ συκοφαντίαν repel it, D. 21.124; τὴν ἐπιβουλήν Id. 58.65: abs., get rid of danger, Hdt. 9.88.
- 3 reject, τὴν εὔνοιαν Id. 7.104; ὃ μὴ προσίενται Th. 4.108; τὴν ἐπικουρίαν Arist. EN 1163b25; of bribes, D. 19.139: abs., refuse, Hdt. 6.86.βʹ, Plu. Brut. 52: so pf. Pass. διῶσμαι cj. for δίωμαι in this sense, Thgn. 1311.
I
1 introducir, meter c. ac. y διά c. gen.
οὐ διέωσαν διὰ τῆς κόρης τὰς χεῖρας
τρήματα δύο ... δι' ὧν διωθοῦντες τὰς σαρίσας
ἐδίωσα τὸν ἐπίουρον
τὰς ψήφους διωθεῖν
meter las cuentas en el ábaco, e.e., hacer los cálculos
• c. ἐς y ac. incluir en v. pas.
ἐὰν εἰς κύβον δύο κύλινδροι διωσθῶσιν
2 destrozar
ἡ δ' ἐκ ῥιζέων ἐριποῦσα κρημνὸν ἅπαντα διῶσεν
este (olmo) cayendo desde las raíces destrozó toda la orilla
II
1 abrirse paso por, forzar c. ac. en plu. o colect.
τὰς ἀντιάδας
del médico para aplicar una cura en el fondo de la gargantaτῶν ὀφθαλμῶν τὰς διεξόδους βίᾳ διωθοῦσαν
abriéndose paso a la fuerza por los pasajes de los ojosδιωσάμενοι ... τὰ γέρρα
τὸν ὄχλον
διωσάμενος ταύτην (ὕλην)
διωσάμενα τὰς τάξεις
αἱ ῥύσεις τῶν ποταμῶν ... διωθοῦνται τὴν θάλατταν
2 rechazar
ἐμοὺς ἐχθρούς
• más frec. en v. med.
διώσῃ ῥᾳδίως Λίγυν στρατόν
οὐκ ὀλίγας κῆρας ἐν τῷ βίῳ διώσεαι
τὰς τύχας
στρατὸν ἰθυμαχίῃ διώσασθαι
rechazar al ejército en una lucha abiertaοὓς οὐ ῥᾴδιον φανερῶς διωθεῖσθαι
τοὺς μὲν γὰρ εὔνους καὶ μάλιστα φίλους ... διωθεῖτο
εὐνοίην ... διωθέεσθαι
ὃ δὲ μὴ προσίενται ... διωθεῖσθαι
οὐχ ὧδε κῆδος σὸν διώσεται πόσις
πάντα ταῦτ' ... διεωθοῦντο
διεωσάμην ... ψευδῆ λόγον καὶ συκοφαντίαν
διώσασθαι τὴν ... ἐπιβουλήν
διωθεῖτο τὴν ἀρχήν
τὰ νοσερὰ διωθούμενοι
εἰ μὴ διωθεῖται τὰ παρὰ τῆς τύχης
• c. instrum., en v. pas.
χρήμασι ἐπεποίθεσαν διώσεσθαι (ἀντιλογίην)
estaban convencidos de que sería rechazada (la imputación) por medio de dinero
• concr. empujar
τοῖς κοντοῖς διεωθοῦντο
(los marineros) empujaban con los varalesδιωθούμενοι ταῖς χερσίν
• en sent. fisiol. expulsar, eliminar
ἔστ' ἂν ... ἡ γαστὴρ ... διώσηται τὸ περιττὸν ἅπαν εἰς τὴν νῆστιν
3 abs. en v. med. rehusar
ὁ δὲ διωθέετο ἀντυποκρινόμενος τοιάδε
pero éste rehusó contestando asíτοῦ δὲ Βολουμνίου διωσαμένου
1. act., met acc.
a. door ... stoten, door ... steken:
b. dóórbreken, banen:
c. lostrekken, wegtrekken:
2. med.
a. van zich afstoten, wegstoten, met acc.:
b. doorbreken,
c. abs. doorstoten, zich erdoorheen slaan:
[δι-, δια- 5.]
3 sing. aor. διῶσε.
To tear asunder, rend: κρημνὸν [πτελέη] διῶσεν Il. 21.244.
- Ito push asunder, tear away, Il., Eur.
- 2to thrust through, Plut.
- IIMid. to push asunder for oneself, force oneʼs way through, break through, c. acc., Hdt., Xen.
- 2to push from oneself, push one another away, of seamen keeping ships from collision, Thuc.:— to drive back, repel, repulse, Hdt., Eur.:—absol. to get rid of danger, Hdt.
- 3to reject, Lat. respuere, Hdt., Thuc.:—absol. to refuse, Hdt.