Logeion | διωθέω

διωθ-έω, aor. διῶσα Hom. (v. infr.), διέωσα X. HG 2.1.8, ἐδίωσα codd. in Hero Aut. 24.3:—

push asunder, tear away, [πτελέη] ἐκ ῥιζέων ἐριποῦσα κρημνὸν . . διῶσε the elm as it fell uprooted tore the bank away, Il. 21.244; διώσας καὶ κατακτείνας ἐχθρούς E. Heracl. 995; drive apart, τῶν ὀφθαλμῶν τὰς διεξόδους Pl. Ti. 67e.
- - 2 thrust through, τι διά τινος X. HG 2.1.8, Plb. 21.28.14.
- II more freq. in Med. (fut. διώσομαι Democr. 191), force oneʼs way through, break through, τὰ γέρρα Hdt. 9.102; τὸν ὄχλον X. Cyr. 7.5.39; τὰς τάξεις Plb. 11.1.12; δ. τὴν ὕλην, of roots, Thphr. HP 8.11.8; τὴν θάλατταν, of a river, Plb. 4.41.4.
- - 2 push from oneself, push away, τοῖς κόντοις διεωθοῦντο, of sailors, Th. 2.84; ἡ γαστὴρ δ. τὸ περιττὸν εἰς τὴν νῆστιν Gal. 5.567; repulse, στρατὸν ἰθυμαχίῃ Hdt. 4.102; οἷς [πέτροις] . . διώσει στρατόν A. Fr. 199.9 (Dobr.); κῆρας Democr. l.c.; τὰς τύχας E. HF 315; ψευδῆ λόγον καὶ συκοφαντίαν repel it, D. 21.124; τὴν ἐπιβουλήν Id. 58.65: abs., get rid of danger, Hdt. 9.88.
  - 3 reject, τὴν εὔνοιαν Id. 7.104; ὃ μὴ προσίενται Th. 4.108; τὴν ἐπικουρίαν Arist. EN 1163b25; of bribes, D. 19.139: abs., refuse, Hdt. 6.86.βʹ, Plu. Brut. 52: so pf. Pass. διῶσμαι cj. for δίωμαι in this sense, Thgn. 1311.

I

1 introducir, meter c. ac. y διά c. gen. οὐ διέωσαν διὰ τῆς κόρης τὰς χεῖρας X.l.c., τρήματα δύο ... δι' ὧν διωθοῦντες τὰς σαρίσας Plb.21.28.14, sólo c. ac. ἐδίωσα τὸν ἐπίουρον Hero Aut.24.3, τὰς ψήφους διωθεῖν meter las cuentas en el ábaco, e.e., hacer los cálculos Thphr.Char.24.12

• c. ἐς y ac. incluir en v. pas. ἐὰν εἰς κύβον δύο κύλινδροι διωσθῶσιν Hero Metr.2.1.

2 destrozar ἡ δ' ἐκ ῥιζέων ἐριποῦσα κρημνὸν ἅπαντα διῶσεν este (olmo) cayendo desde las raíces destrozó toda la orilla, Il.l.c.

II

1 abrirse paso por, forzar c. ac. en plu. o colect. τὰς ἀντιάδας del médico para aplicar una cura en el fondo de la garganta, Hp.Morb.2.30, del llanto τῶν ὀφθαλμῶν τὰς διεξόδους βίᾳ διωθοῦσαν abriéndose paso a la fuerza por los pasajes de los ojos Pl.Ti.68a, en v. med. διωσάμενοι ... τὰ γέρρα Hdt.9.102, τὸν ὄχλον X.Cyr.7.5.39, de una semilla διωσάμενος ταύτην (ὕλην) Thphr.HP 8.11.8, διωσάμενα τὰς τάξεις Plb.11.1.12, αἱ ῥύσεις τῶν ποταμῶν ... διωθοῦνται τὴν θάλατταν Plb.4.41.4.

2 rechazar ἐμοὺς ἐχθρούς E.Heracl.995

• más frec. en v. med. διώσῃ ῥᾳδίως Λίγυν στρατόν A.Fr.199.9, οὐκ ὀλίγας κῆρας ἐν τῷ βίῳ διώσεαι Democr.l.c., τὰς τύχας E.HF 315, στρατὸν ἰθυμαχίῃ διώσασθαι rechazar al ejército en una lucha abierta Hdt.4.102, οὓς οὐ ῥᾴδιον φανερῶς διωθεῖσθαι Pl.Ep.363b, τοὺς μὲν γὰρ εὔνους καὶ μάλιστα φίλους ... διωθεῖτο Ph.2.520, εὐνοίην ... διωθέεσθαι Hdt.7.104, ὃ δὲ μὴ προσίενται ... διωθεῖσθαι Th.4.108, οὐχ ὧδε κῆδος σὸν διώσεται πόσις E.Andr.869, πάντα ταῦτ' ... διεωθοῦντο D.19.139, cf. Plb.18.41.4, διεωσάμην ... ψευδῆ λόγον καὶ συκοφαντίαν D.21.124, cf. I.AI 15.168, διώσασθαι τὴν ... ἐπιβουλήν D.58.65, cf. Arist.EN 1163^b25, διωθεῖτο τὴν ἀρχήν I.BI 4.604, τὰ νοσερὰ διωθούμενοι Ph.1.516, cf. D.L.7.85, εἰ μὴ διωθεῖται τὰ παρὰ τῆς τύχης Philostr.VA 5.35

• c. instrum., en v. pas. χρήμασι ἐπεποίθεσαν διώσεσθαι (ἀντιλογίην) estaban convencidos de que sería rechazada (la imputación) por medio de dinero Hdt.9.88

• concr. empujar τοῖς κοντοῖς διεωθοῦντο (los marineros) empujaban con los varales Th.2.84, διωθούμενοι ταῖς χερσίν Str.16.4.17, cf. Hsch.

• en sent. fisiol. expulsar, eliminar ἔστ' ἂν ... ἡ γαστὴρ ... διώσηται τὸ περιττὸν ἅπαν εἰς τὴν νῆστιν Gal.5.567.

3 abs. en v. med. rehusar ὁ δὲ διωθέετο ἀντυποκρινόμενος τοιάδε pero éste rehusó contestando así Hdt.6.86β, τοῦ δὲ Βολουμνίου διωσαμένου Plu.Brut.52.

δι·ωθέω, f. διώσω :

I (διά marquant séparation)

1 pousser de côté et d’autre, écarter avec force, acc. Plat. Tim. 67e ||

2 abs. repousser, Eur. Her. 995 ||

II (διά, à travers)

1 pousser à travers : τὶ διά τινος, Pol. 22, 11, 17, pousser qqe ch. (des piques) à travers un interstice ; particul. enfoncer, chasser, loger (une pièce dans un trou) Héron Aut. 265 ||

2 abs. pousser violemment (dans le vide), précipiter, acc. Il. 21, 244 ||

Moy. διωθέομαι-οῦμαι (f. διώσομαι, ao. διεωσάμην)

I repousser loin de soi : στρατόν, Hdt. 4, 102 ; Eschl. fr. 196, 9, repousser une armée : fig.

1 repousser, se défendre contre : ἐπιβουλήν, Dém. 1342, 20 ; συκοφαντίαν, Dém. 558, 18, repousser un mauvais dessein, une calomnie ; abs. écarter un danger, Hdt. 9, 88 ||

2 repousser avec dédain, refuser : τι, Hdt. 7, 104 ; Thc. 4, 108 ; Dém. 384, 13 ; Arstt. Nic. 8, 14, 4, qqe ch. ||

II se repousser l’un l’autre : τοῖς κοντοῖς, Thc. 2, 84, avec les rames, en parl. des matelots de deux navires qui cherchent à éviter une collision ||

III se frayer un chemin à travers : τὸν ὄχλον, Xén. Cyr. 7, 5, 39 ; τὰς τάξεις, Pol. 11, 11, 2, à travers la foule, les rangs d’une armée ||

➳ Les temps à augm. en -ω- ou en -εω-: pass. impf. 3 pl. διωθοῦντο, Thc. 2, 84 (sel. d’autres, διεωθοῦντο). — Moy. ao. διεωσάμην, Dém. 558, 18 ; autre ao. réc. 3 sg. διωθήσατο, DC. fr. 18 Bkk. (διεώσατο Dind.) — En outre fut. pass. διωθήσομαι, Eun. 74, 29 ; fut. moy. διώσομαι, Eschl. fr. 196 ; Eur. Andr. 869.

Étym. διά, ὠθέω.

δι-ωθέω, imperf. med.-pass. διωθούμην en διεωθούμην; aor. διῶσα en διέωσα, pass. διώσθην
1. act., met acc.
a. door ... stoten, door ... steken: οὐ διέωσαν διὰ τῆς κόρης τὰς χεῖρας ze hadden hun handen niet door de korê (een lange mouw) naar buiten gestoken Xen. Hell. 2.1.8.
b. dóórbreken, banen: τῶν ὀφθαλμῶν τὰς διεξόδους βίᾳ διωθοῦσαν zich met geweld een weg banend door de doorgangen van de ogen Plat. Tim. 67e.
c. lostrekken, wegtrekken: ἐκ ῥιζῶν ἐριποῦσα κρημνὸν ἅπαντα διῶσεν (de boom) viel om vanaf zijn wortels en trok de hele oever los Il. 21.244; terugstoten, terugdrijven: δ. τοὺς ἐχθρούς de vijanden terugstoten Eur. HF 995.
2. med.
a. van zich afstoten, wegstoten, met acc.: τὸν Δαρείου στρατὸν … διώσασθαι het leger van Darius terugdrijven Hdt. 4.102.1; pass.: τοῖς κοντοῖς διεωθοῦντο (de schepen) werden met vaarbomen weggeduwd Thuc. 2.84.3; overdr. afwijzen, verwerpen, weigeren: εὐνοίην φαινομένην διωθέεσθαι getoonde welwillendheid afwijzen Hdt. 7.104.2.
b. doorbreken, met acc.: διωσάμενοι ... τὰ γέρρα nadat zij door de rijen schilden heen waren gebroken Hdt. 9.102.3; δ. τὸν ὄχλον zich een weg banen door de menigte Xen. Cyr. 7.5.39.
c. abs. doorstoten, zich erdoorheen slaan: χρήμασι ἐπεποίθεσαν διώσεσθαι ze waren ervan overtuigd dat ze zich er met geld doorheen zouden slaan Hdt. 9.88.

διωθέω, (ὠθέω), durchstoßen, auseinander reißen ; Hom. Il. 21.244, von einer πτελέη, ἡ δʼ ἐκ ῥιζέων ἐριποῦσα κρημνὸν ἅπαντα διῶσεν, riß das steile Ufer auseinander, vgl. Scholl. Herodian.; στρατόν, zersprengen, Aesch. frg. 182 ; διωσάμενοι τὰ γέρρα Her. 9.102 ; τὰς τῶν ὀφθαλμῶν διεξόδους Plat. Tim. 67e ; Sp.; διʼ ὧν (τρημάτων) διωθοῦντες τὰς σαρίσσας PoI. 22.11.17 ; τὴν αἰχμὴν ἐπὶ θάτερα Plut. Philp. 17. – Med., von sich stoßen, zurückdrängen, verschmähen ; κῆδος Eur. Andr. 870 ; τὸν Δαρείου στρατὸν ἰθυμαχίῃ Her. 4.102 ; τὸν ὄχλον, sich durch die Menge drängen, Xen. Cyr. 7.5.39 ; Ggstz στέργειν, Her. 7.104 ; τὴν ἐπικουρίαν, Arist. Eth. 1.8 ; von sich abwehren, Thuc. 2.84 ; verwerfen, 4.108 ; ψευδῆ λόγον καὶ συκοφαντίαν, widerlegen, Dem. 21.124 ; vgl. Plat. Theaet. 163c u. Sp.; τὰς χάριτας Plut. Alex. 39 ; τὴν ἀρχήν Cic. 39.

†διωθέω

[δι-, δια- 5.]

3 sing. aor. διῶσε.

To tear asunder, rend: κρημνὸν [πτελέη] διῶσεν Il. 21.244.

διωθέω : only aor. διῶσε, forced away, tore away, Il. 21.244†.

διωθέω fut. -ωθήσω fut -ώσω

- Ito push asunder, tear away, Il., Eur.
- - 2to thrust through, Plut.
- IIMid. to push asunder for oneself, force oneʼs way through, break through, c. acc., Hdt., Xen.
- - 2to push from oneself, push one another away, of seamen keeping ships from collision, Thuc.:— to drive back, repel, repulse, Hdt., Eur.:—absol. to get rid of danger, Hdt.
  - 3to reject, Lat. respuere, Hdt., Thuc.:—absol. to refuse, Hdt.

Menu

Word wheel

διωθέω

Saved

Recent