Logeion | δολιχός

δολῐχός, ή, όν,

long, ἔγχεα, δόρυ, Il. 4.533, al.; also of Time, νύξ, νοῦσος, Od. 23.243, 11.172; δολιχόν, as Adv., Il. 10.52; σχελίδες Archipp. 11.3 (lyr.); ἐλάται A.R. 1.914; πρυμνήσια AP 10.4 (Marc.Arg.); some phrases, as δ. πλόος, δ. ὁδός, unite both senses, Od. 3.169, 4.393. (Cf. Skt. dīrghas ‘long’.)

1 sent. espacial largo, alargado δολίχ' ἔγχεα Il.ll.cc., Hes.l.c., δόρυ Il.13.162, 15.474, cf. Nonn.D.23.53, αἱ δολιχαί τε κάπρου φλογίδες y los largos filetes de jabalí Archipp.10.4, φάλαγγες Q.S.2.215, cf. 11.114, de naves o partes de las mismas ἐλάται A.R.l.c., πρυμνήσια AP 10.4 (Marc.Arg.), ναῦς Orph.A.122, Q.S.12.182, de las cañas de pesca, Opp.H.3.74, κόμη Nonn.D.21.69, de anim. ὄφεις Orph.L.340, σῶμα ... δολιχώτατον οὖας de la liebre, Opp.C.3.505, αὐχήν Arat.211, de distintos accidentes geog. νῆσος Orph.A.714, ἄκρη de un cabo, A.R.1.568, αἰγιαλοί Opp.l.c., αὐχήν de un istmo, Orph.A.745, κολῶναι Q.S.12.126

• de un río de largo curso Q.S.6.122

• de un abismo profundo Triph.l.c.

• largo, extenso δολιχὰς θῖνας (Λιβύης) Call.Fr.602, δολιχῆς τε πόροι ἁλός A.R.1.21, δ. δρόμος Ἀμφιτρίτης Opp.H.1.619.

2 en sent. temp. largo, prolongado, duradero νύξ Od.23.243, cf. Orph.A.121, νοῦσος Od.11.172, SEG 32.1068 (Setia II d.C.), χρόνος B.18.45, Orác. en Theos.Tub.24, Nonn.D.47.472, en plu. δολιχοῖσιν ἀμαυρωθεῖσα χρόνοις Orác. en Porph.Fr.322, δολιχὸν ἀποτείνουσι τὸν λόγον Gal.11.461, ὥρη Nonn.D.7.284, κάματοι AP 6.65 (Paul.Sil.), ἐλπίδες AP 10.70 (Maced.), en ambos sent., espacial y temp. πλόος Od.3.169, Colluth.226, ὁδός Od.4.393, 483, Pi.Fr.70d.18, κέλευθος A.Pr.284, B.18.16, Orph.L.563, ἀταρπιτός Orph.L.580, cf. Satyr.Vit.Eur.41.2

• neutr. sg. como adv. durante largo tiempo μελησέμεν Ἀργείοισι δηθά τε καὶ δ. preocupar a los aqueos de forma larga y duradera, Il.10.52.

3 ref. a la cantidad abundante δ. πέπερι Androm.120.
•De *d°lH^i̯°gh-, cf. ai. dīrghá-, av. darəγa-; en het. daluga-, aesl. dlŭgŭ el vocalismo u se debe al influjo de la -g- siguiente.

δολιχός, ή, όν [ῐ] long, en parl. d’une javeline, d’une lance, Il. 4, 533 ; 7, 255 ; 13, 162 ; 15, 474 ; de rames, A. Rh. 1, 914 ; de câbles, Anth. 10, 4, etc. ; en parl. de la durée (longue nuit, Od. 23, 243 ; longue route Eschl. Pr. 284 ; longue maladie, Od. 11, 172 ; etc.) ; de l’espace et de la durée à la fois (longue route, Od. 4, 393 ; longue traversée, Od. 3, 169) ; adv. δολιχόν, Il. 10, 52, longuement.

Étym. indo-europ. *d(o)lh₁ghó-, long ; cf. grec ἐνδελεχής, sscr. dīrghá-, lat. indulgeō.

δολιχός -ή -όν lang; langdurig.

δολιχός, lang, poet., Ap. Lex.Hom. p. 60, 2 Δολιχόν· μακρόν ; vom Raume : ἔγχος, δόρυ, Il. 4.533, 13.162, sp.D.; von der Zeit : νύξ, νόσος, Od. 23.243, 11.172 ; πλόος, ὁδός, Od. 3.169, 4.393, δολιχῆς τέρμα κελεύθου Aesch. Prom. 284, wobei man an Raum und Zeit denken kann.
• Adv. δολιχόν , Il. 10.52 ; vgl. Plat. Prot. 329a.

δολιχός

-ή, -όν.

- 1
  Long Il. 4.533, Il. 7.255, Il. 9.86, Il. 13.162, Il. 15.474, Il. 17.607: Od. 3.169, Od. 4.393, 483, Od. 17.426, Od. 19.448.
  
  Of time: νύκτα δολιχὴν σχέθεν (so as to be . . . ) Od. 23.243.
  
  Of a disease, long drawn-out, protracted Od. 11.172.
- 2
  In neut. sing. δολιχόν as adv., for a long time, for long, long Il. 10.52.

largo

de Selene ἐνεύχομαί σοι, ... Κλωθαίη, πανδώτειρα, δολιχή
a ti te suplico, hiladora del destino, que todo lo das, larga P IV 2280

δολιχός : long, both of space and time, δόρυ, ὁδός, νοῦσος, νύξ, Od. 23.243; adv., δολιχόν, Il. 10.52.

δολιχός δολῐχός, ή, όν; δολιχόεις, εσσα Anth. δουλιχόεις, εσσα Ionic

long, Hom.: neut. δολιχόν as adv., Il., Plat.

Menu

Word wheel

δολιχός

Saved

Recent