δυσαποκατάστατος
δυσαποκατάστατος, hard to restore
δῠσαπο-κατάστᾰτος, ον,
- hard to restore, M.Ant. 11.8, Gal. 14.792.
- II hard to recover from, ὀργαί Phld. Ir. p.63 W.
1 de lo que es difícil restablecerse
ὀργαὶ δυσαποκατάστατοι
arrebatos de cólera difíciles de aplacar
2 difícil de recomponer
χόνδρος ... δ. ... εἰς τὸ ἀρχαῖον σχῆμα
<τὸ> ἀποχωροῦν
δυσ·αποκατάστατος, ος, ον [ῠᾰκᾰστᾰ] difficile à rétablir, M. Ant. 11, 8 ; Gal. 2, 397.
Étym. δ. ἀποκαθίστημι.
δυσαποκατάστατος, schwer wieder herzustellen ; M.Ant. 11.8 ; Galen.