δυσαρέστημα
δυσαρέστημα, malaise, distress
δῠσᾰρέστ-ημα, ατος, τό, Medic.,
- malaise, distress, Antyll. ap. Stob. 4.37.15, Sor. 1.26.
medic. malestar, indisposición estomacal, Archig. en Gal.13.172, Gal.14.703, cf. Antyll. en Stob.4.37.15, Sor.1.7.31.
δυσαρέστημα, ατος (τὸ) [ῠᾰρ] désagrément, incommodité, Antyll. (Stob. Fl. 101, 15).
Étym. δυσαρεστέω.
δυσαρέστημα, τό, Unannehmlichkeit, Antyll. Stob. fl. 101.15 ; Galen.