δυσδιάθετος
δυσδιάθετος, hard to settle
δυσδιάθετος, ον,
- hard to dispose of (in marriage), χαλεπόν γε θυγάτηρ κτῆμα καὶ δυσδιάθετον Men. 18.
- 2 hard to manage or settle, Plu. Caes. 11, D.C. 73.15, Hierocl. in CA 11 p.438 M.
1 difícil de enajenar, de lo que uno no puede deshacerse
κτῆμα
φορτίον
2 de difícil arreglo, difícil de manejar
τὸ περὶ τοὺς δανειστάς
τὸ πρᾶγμα
πᾶν δὲ τὸ δ. ὡς καὶ ῥᾴστον ἐξεργάσασθαι
χαλεπὴ δὲ καὶ δ. ἐστιν ἐπιπλοκή
• del tema de un escrito difícil de tratar
τοῦτο
3 difícil de soportar, inaguantable
φροντίς
σκαιὸς καὶ δ. εἰς ὀργήν
δυσ·διάθετος, ος, ον :
1 difficile à disposer, à arranger, Plut. Cæs. 11, M. 1047e ; DC. 73, 15 ||
2 difficile à placer, en parl. d’une fille à marier, Mén. (Stob. Fl. 75, 6).
Étym. δ. διατίθημι.
δυσδιάθετος, schwer anzuordnen ; Plut. Caes. 11 u. Sp.; schwer an den Mann zu bringen, zu verheiraten, Men. bei Stob. Flor. 77.6.
δυσδιάθετος
δυσ-διάθετος, ον
διατίθεμαι
- hard to settle, Plut.