δυσελπιστέω
δυσελπιστέω, to have scarce a hope
Could not find δυσελπιστήσας in Logeion dictionaries.
δυσελπιστήσας aorist active participle masculine nominative singular, aorist active participle masculine vocative singular of δυσελπιστέω
- to have scarce a hope, τοῖς ὅλοις, ἐπὶ ταῖς βοηθείαις, Plb. 2.10.8, 4.60.4:—Pass., to be despaired of, Epicur. Sent.Vat. 17.
perder la esperanza, estar desesperanzado
Ἀντίοχος ... συντριβεὶς τῇ διανοίᾳ καὶ δυσελπιστήσας
τὴν εἰρήνην εἰσῆγεν ... ἤδη παντελῶς δυσελπιστοῦσι
τοῖς ὅλοις ἐκ τῶν συμβεβηκότων
• c. ἐπί y dat. o περί y gen. desesperar de
ἐπὶ ταῖς τοῦ στρατηγοῦ βοηθείαις
περὶ τῆς ὅλης ἐπιβολῆς
περὶ τῶν μελλόντων
• en v. pas.
τὰ πρότερον δυσελπιστούμενα τῶν ἀγαθῶν
los bienes que antes apenas tenía esperanzas (de obtener)