δυσνοέω
δυσνοέω, to be ill-affected
δυσ-νοέω,
- to be ill-affected, τινί LXX 3 Ma. 3.24, Plu. Cic. 38.
1 ser desfavorable c. dat.
ἡμῖν
τοῖς ἡμετέροις πράγμασι
Καίσαρι
2 en v. med.-pas. ser difícil de entender
δυσνοούμενον ζήτημα
δυσνοέω-οῶ (seul. prés.) être hostile à, en vouloir à, dat. Plut. Cic. 38 ; Spt. 3 Macc. 3, 24.
Étym. δύσνοος.
δυσνοέω, übel, feindlich gesinnt sein, τινί, Plut. Cic. 38.
δυσνοέω,
fut. -ήσω
δύσνοος
- to be ill-affected, τινι Plut.