εὐεπίφορος

εὐεπί-φορος, ον,

• inclined, prone, πρός τι Corn. ND 35; εἴς τι Sch. Ar. Pl. 990: Comp., Phld. Lib. p.43 O.; esp. of authors who are fond of particular phrases, freq. in Gramm., ἐπί . . Sch. S. Aj. 693: c. inf., Sch. E. Ph. 4. Adv. -ρως v.l. in Sch. Pi. P. 4.207; εὐ. ἔχειν πρός τι Str. 1.2.20.
• • II leading easily, ὁδὸς ἐπί τινα D.H. 10.46.

εὐεπίφορος, leicht wohin getragen, geneigt wozu, εἴς τι, Schol. Ar. Plut. 990 ; auch ἐπί τι u. πρός τι, Sp.
• Adv., εὐεπιφόρως ἔχει πρὸς τὴν θάλασσαν, er kommt gern darauf zu sprechen, Strab. I p. 28.