εὐεπιχείρητος

εὐεπι-χείρητος, ον,

• easy to be attacked, Str. 5.3.7, Poll. 1.172. Adv. -τως Hierocl. in CA 10 p.436 M.
• • • 2 easy to be attempted or proven, πρόβλημα Arist. APr. 42b29, cf. Top. 111a11 (Comp.).
    • 3 insidious, Ph. 2.107 (Comp.).
  • II readily attempting, D.L. 4.30.

εὐεπιχείρητος, leicht anzufassen, zu unternehmen, Sp.; εὐεπιχειρητοτέρα ἡ θέσις, im rhetorischen Sinne, Arist. top. 2.4 ; – leicht angreifend, DL. 4.30.