θραύω
θραύω, to break in pieces, shatter, shiver
Could not find θραυσθέντων in Logeion dictionaries.
θραυσθέντων aorist passive participle masculine genitive plural, aorist passive participle neuter genitive plural of θραύω
θραύω, Ep. impf. θραύεσκον Orph. L. 140: fut. -σω Ar. Av. 466: aor. 1 ἔθραυσα S. El. 745, E. HF 779 (lyr.):—Pass., fut. θραυσθήσομαι Gal. 10.624: aor. ἐθραύσθην (v. infr.), (κατ-) Pl. Ti. 56e: pf. τέθραυσμαι Thphr. Sens. 11, (συν-) X. Ages. 2.14, (παρα-) Pl. Lg. 757e (v.l. -τεθραυμένον):—
- break in pieces, shatter, Simon. 57, A. Pers. 196, 416, Tim. Pers. 99, etc.; θ. σάρκας E. Hipp. 1239:—Pass., θραυομένης τῆς πέτρης flying into pieces, Hdt. 1.174; σίδηρον θραυσθέντα καὶ ῥαγέντα S. Ant. 476; πτερὰ θραύονται have their wings broken, Pl. Phdr. 248b.
- II metaph., break down, enfeeble, μὴ θραύσαι (-σοι codd.) χρόνος ὄλβον Pi. O. 6.97, cf. E. HF 779 (lyr.); διάτορον σφραγῖδα θ. στόματος Tim. Pers. 160; ἔπος . ., ὅ τι τὴν τούτων θραύσει ψυχήν Ar. Av. 466; θ. τὴν δύναμιν Plu. Alc. 23; ἐλπίδα, etc., Hdn. 3.2.2, etc.; θ. τι τῶν ἐκ χρόνου φυλασσομένων δικαίων Supp.Epigr. 1.329.45 (Istrus, i A.D.), cf. Onos. 32.10:—Pass., πόθος θραυσθείς Asp. ap. Ath. 5.219e; θραυόμενος τὸν λογισμόν, Lat. animo fractus, Plu. Ant. 17; θραυσθῆναι ἐπί τινα to be grieved for . ., LXX 1 Ki. 20.34.—Rare in Att. Prose.
θραύω (f. θραύσω, ao. ἔθραυσα ; pass. ao. ἐθραύσθην, pf. τέθραυσμαι)
1 briser, broyer, Hdt. 1, 174 ; στόλον, Eschl. Pers. 416, une flotte ; σάρκας, Eur. Hipp. 1239, déchirer les chairs ; fig. δύναμιν, Plut. Alc. 23 ; ἐλπίδα, Hdn 3, 2, 4, briser la puissance, l’espérance ; τὴν ψυχήν, Ar. Av. 466, fléchir l’âme ||
2 froisser (le poil du cou) d’un chien, en parl. d’un collier, Xén. Cyn. 6, 1 ; de plumes d’ailes, Plat. Phædr. 248b ||
➳ Impf. itér. θραύεσκον, Orph. Lith. 120.
θραύω, perf. u. aor. pass. τέθραυσμαι, ἐθραύσθην, zerbrechen, zerschmettern ; θραυομένης τῆς πέτρης Her. 1.174 ; ζυγόν, τὸν κωπήρη στόλον, Aesch. Pers. 192, 408 ; ξύλον, ἄξονος μέσας χνόας, Soph. Phil. 294, El. 735, der θραυσθέντα καὶ ῥαγέντα σίδηρον vrbdt, Ant. 472 ; σκάφος, auch σάρκα, Eur. Hel. 1560, Hippol. 1237 ; θραυσθέντες δίφροι Suppl. 713 ; auch in Prosa, bes. Sp.; – übertr., χρόνος ὄλβον Pind. Ol. 6.97 ; vgl. Eur. Herc.Fur. 780 ; ἔπος θραύσει ψυχήν Ar. Av. 464, Schol. πραϋνεῖ ; in sp. Prosa, δύναμιν, ἐλπίδα u. ä., Plut. Alc. 23, Hdn. 3.2.4 ; θραυόμενος τὸν λογισμόν entgeggstzt dem ἐρρωμένος, animo fractus, Plut. Ant. 17.
[θραύω,
- 1shatter μὴ θραύσοι χρόνος ὄλβον ἐφέρπων (codd.: θράσσοι e Σ Boeckh) O. 6.97]
θραύω
- Ito break in pieces, shatter, shiver, Hdt., Aesch., Eur.:—Pass. to fly into pieces, Hdt.
- IImetaph., like Lat. frangere, = θρύπτω, to break down, enfeeble, Pind., Eur., etc.