καθαιρέτης
καθαιρέτης, a putter down, overthrower
καθαιρ-έτης, ου, ὁ,
- overthrower, πολεμίων Th. 4.83; Καίσαρος D.C. 44.1.
- II house-breaker (?), BGU 14v12 (iii A.D.).
καθαιρέτης, ου (ὁ) [ᾰ] qui renverse, destructeur, Thc. 4, 83 ; Καίσαρος, DC. 44, 1, meurtrier de César.
Étym. καθαιρέω.
καθαιρέτης, ὁ, der niederreißt, der Zerstörer, Vernichter ; καθ. ὧν ἂν αὐτὸς ἀποφαίνῃ πολεμίων Thuc. 4.83 ; Sp., καθαιρέται τοῦ Καίσαρος, die Mörder, DC. 44.1.
καθαιρέτης, ου,
- a putter down, overthrower, Thuc. from καθαιρέω