κακηγορέω
κακηγορέω, to speak ill of, abuse, slander
Could not find κακηγορούντων in Logeion dictionaries.
κακηγορούντων present active participle masculine genitive plural, present active participle neuter genitive plural, present active imperative 3rd plural of κακηγορέω
κᾰκηγορ-έω,
- speak ill of, abuse, slander, τινα Pl. Smp. 173d, R. 395e, al.; τινὰ πρός τινα (v.l. παρά τινι) Ps.-Phoc. 226: abs., ἀπεχόμενος . . τοῦ κακηγορεῖν from evil-speaking, Pl. Lg. 934e, cf. Arist. EN 1129b23, Hyp. Fr. 246:—Pass., to be abused, Pl. R. 368b.
κακηγορέω-ῶ [ᾰ] dire du mal de, décrier, acc. Ps.-Phocyl. 226 ; Plat. Conv. 173d, etc. ; au pass. Plat. Rsp. 386c.
Étym. κακήγορος.
κακηγορέω, Uebles nachreden, Schlimmes von Einem sagen, verläumden, schelten, τινά, Plat. Rep. II.310d ; καὶ κωμῳδεῖν ἀλλήλους III.395e ; Arist. eth. 5.1 u. Sp., wie Luc. Pisc. 2. – Auch pass., ἡ δικαιοσύνη κακηγορουμένη Plat. Rep. II.368a.
κακηγορέω
κᾰκηγορέω,
- to speak ill of, abuse, slander, Plat. from κακήγορος