κακηγόρος

κᾰκηγόρ-ος, ον, Dor. κᾰκᾱγόρος, (ἀγορεύω)

• evil-speaking, abusive, slanderous, Pi. O. 1.53; γλῶττα Pl. Phdr. 254e; κ. τινος abusive of one, Ath. 5.220a: Comp. κακηγορίστερος Pherecr. 96: Sup. -ίστατος Ecphant. 5. Adv. -ρως Poll. 8.81.

κακηγόρος, Böses von Einem redend, verläumdend, schmähend ; Pind. Ol. 1.53 ; γλῶττα Plat. Phaedr. 254e ; Ath. V.220a ; Poll. 2.127 führt aus den comic. den Kompar. κακηγορίστερος u. den superl. κακηγορίστατος an ; auch adv., Poll. 8.81.

For Pindar, see also: κακάγορος