κακίζω

κᾰκίζω, (κακός)

• abuse, reproach, τινα Hdt. 3.145, D. 34.2; κ. τινὰ ὅτι οὐκ . . Th. 2.21; νουθετεῖν τε καὶ κ. Pl. R. 560a; τὴν τύχην κ. D. 18.306, cf. 21.73: abs., Epicur. Nat. 28.12, 72 G.:—Pass., to be reproached, ὑπό τινος Th. 1.105.
• • II make cowardly, E. IA 1435:—Pass., play the coward, οὔ ἑ κακιζόμενόν γε κατέκτα Il. 24.214; καὶ μὴ κακισθῇς E. Med. 1246, cf. El. 982, Pl. Mx. 247c; κακιζόμενοι τύχῃ worsted by fortune alone, Th. 5.75.

κακίζω, schlecht machen, tadeln, schelten ; λοιδορέων τε καὶ κακίζων μιν Her. 3.145 ; ἐκάκιζον, ὅτι στρατηγὸς ὢν οὐκ ἐπεξάγοι Thuc. 2.21 ; pass. geschmäht werden, 1.105 ; πολλά τινα Plat. Phaedr. 254c ; καὶ νουθετεῖν Rep. VIII.560a ; τὴν τύχην Dem. 18.306 ; Sp.
Pass. sich schlecht zeigen, bes. feig handeln, οὔ ἑκακιζόμενόν γε κατέκτα, ἀλλὰ πρὸ Τρώων ἑσταότα Il. 24.214 ; μὴ κακισθῇς, sei nicht feige, Eur. Med. 1246 ; οὐ μὴ κακισθεὶς εἰς ἀνανδρίαν πέσῃς El. 977 ; Plat. Menex. 247c ; τύχῃ κακιζόμενοι Thuc. 5.75. – Adj. verb. κακιστέον, Eur. I.T. 105.

κακίζω κᾰκίζω, κακός

• • Ito abuse, reproach, accuse, Hdt., Thuc., etc.
  • IIto make cowardly, Eur.:— Pass. to play the coward, Il., Eur.; κακίζεσθαι τύχῃ to be worsted by fortune alone, Thuc.