κακηπελέων
κακηπελέων, in evil plight
κᾰκηπελ-έων,
- in evil plight, Ep. part., formed after Homerʼs ὀλιγηπελέων (q.v.), Nic. Th. 878, Al. 93.
κακη·πελέων [ᾰ] (part. prés. formé c. ὀλιγηπελέων) qui se porte ou se trouve mal, Nic. Th. 878, Al. 93.
Étym. κ. πέλομαι.
κακηπελέων, (πέλομαι), übel daran seiend, sich schlecht befindend, krank, von Nic. Th. 878, Al. 93 dem homerischen ὀλιγηπελέων nachgebildet.