κακηπελία
κακηπελία, evil plight
κᾰκηπελ-ία, Ep. κακηπελίη, ἡ,
- evil plight, opp. εὐηπελία, Nic. Th. 319, Doroth. ap. Heph.Astr. 3.36.
κακηπελία, ας (ἡ) [κᾰ] mauvais état de santé, Nic. Th. 319.
Étym. κακηπελέων.
κακηπελία, ἡ, das Uebelbefinden, Nic. Th. 319, Ggstz εὐηπελία.