κακηγορέω
κακηγορέω, to speak ill of, abuse, slander
Could not find κακηγόρει in Logeion dictionaries.
κακηγόρει Verb: present active imperative 2nd singular, Verb: imperfect active indicative 3rd singular of κακηγορέω
κᾰκηγορ-έω,
- speak ill of, abuse, slander, τινα Pl. Smp. 173d, R. 395e, al.; τινὰ πρός τινα (v.l. παρά τινι) Ps.-Phoc. 226: abs., ἀπεχόμενος . . τοῦ κακηγορεῖν from evil-speaking, Pl. Lg. 934e, cf. Arist. EN 1129b23, Hyp. Fr. 246:—Pass., to be abused, Pl. R. 368b.
κακηγορέω-ῶ [ᾰ] dire du mal de, décrier, acc. Ps.-Phocyl. 226 ; Plat. Conv. 173d, etc. ; au pass. Plat. Rsp. 386c.
Étym. κακήγορος.
κακηγορέω, Uebles nachreden, Schlimmes von Einem sagen, verläumden, schelten, τινά, Plat. Rep. II.310d ; καὶ κωμῳδεῖν ἀλλήλους III.395e ; Arist. eth. 5.1 u. Sp., wie Luc. Pisc. 2. – Auch pass., ἡ δικαιοσύνη κακηγορουμένη Plat. Rep. II.368a.
κακηγορέω
κᾰκηγορέω,
- to speak ill of, abuse, slander, Plat. from κακήγορος