Logeion | κατακρύπτω

κατα-κρύπτω, Ep. aor. part. κακκρύψας Nic. Fr. 78.5: aor. 2 κατέκρῠβον Plu. Crass. 23:—Pass., aor. 2 κατεκρύβην [ῠ] Id. Par.min. 2.310e, Alciphr. 3.47:—

hide, conceal, μή τι κατακρύψειν Il. 22.120; τοὺς δʼ ἄρʼ Ἀθήνη νυκτὶ κατακρύψασα . . ἐξῆγε Od. 23.372; κατακρύψας ὑπὸ κόπρῳ 9.329; ὑπὸ κόλπῳ 15.469; σπέρμα -κρύπτων Hes. Op. 471; ὑπὸ τὴν θύρην Hdt. 1.12; ἐς κυψέλην Id. 5.92.δʹ; εἰς τὴν γῆν X. Cyr. 3.3.3; ἐν μεγάρῳ πλοῦτον κ. Pi. N. 1.31; ἐν ἀδήλῳ put away (euphem.) Pl. R. 460c: metaph., κόνις οὐ κ. χάριν Pi. O. 8.79; ἄστυ . . πένθει δνοφερῷ κ. A. Pers. 536 (anap.).
- II abs., use concealment, conceal oneself or oneʼs true nature, οὔ τι κατακρύπτουσιν, of the gods, Od. 7.205; ἄλλῳ δʼ αὐτὸν φωτὶ κατακρύπτων ἤϊσκε 4.247.

κατα·κρύπτω :

I tr.

1 déposer en cachant : τι ὑπὸ κόπρῳ, Od. 9, 329 ; ὑπὸ τὴν θύρην, Hdt. 1, 12 ; ἐν μεγάρῳ, Pd. N. 1, 45 ; εἰς τὴν γῆν, Xén. Cyr. 3, 3, 3 ; ἐς κυψέλην, Hdt. 5, 92, déposer et cacher un objet sous du fumier, sous la porte, dans le palais, dans la terre, dans un coffre ||

2 fig. voiler, obscurcir, acc. Eschl. Pers. 536 ; Plat. Rsp. 460c ||

3 cacher, dissimuler : αὑτόν, Od. 4, 247, se déguiser (pour se faire prendre pour un autre) ||

II intr. se cacher, Od. 7, 205 ||

➳ Formes poét. avec sync. : part. prés. κακκρύπτων, Hés. O. 469 ; part. ao. κακκρύψας, Nic. (Ath. 61a).

κατα-κρύπτω verbergen, opbergen, met acc.: σπέρμα κατακρύπτων door het zaad te verbergen Hes. Op. 471; met plaatsbep.: κ. ὑπὸ κόπρῳ onder de mesthoop verbergen Od. 9.329; κ. ὑπὸ τὴν θύρην achter de deur verbergen Hdt. 1.12.1; met dat.: νυκτὶ κατακρύπτειν in duisternis verbergen Od. 23.372; overdr.: ἄστυ πένθει δνοφερῷ κατέκρυψας u hebt de stad in diepe rouw gehuld Aeschl. Pers. 536.

κατακρύπτω, p. κακκρύπτω, Hes. O. 469, Nic. bei Ath. II.61a, s. auch κατακρύφω, als v.l. κατακρύβω, Her. 5.92, Plut. Crass. 23, verheimlichen, verbergen, verhüllen ; καὶ τὸ μὲν εὖ κατέθηκα κατακρύψας ὑπὸ κόπρῳ Od. 9.329, öfter ; auch intr., sich verbergen, εἰ δʼ ἄρα τις καὶ μοῦνος ἰὼν ξύμβληται ὁδίτης, οὔτι κατακρύπτουσιν 7.205, vgl. ἄλλῳ δʼ αὑτὸν φωτὶ κατακρύπτων ἤϊσκε δέκτῃ, sich verstellend gab er sich das Aussehen einer andern Person, eines Bettlers, 4.247 ; ἐν μεγάρῳ πλοῦτον Pind. N. 1.36, vgl. Ol. 8.79 ; ἄστυ πένθει δνοφερῷ κατέκρυψας Aesch. Pers. 528 ; ὑπὸ θύρην Her. 1.12 ; ἐς κυψέλην 5.92.4 ; τὰ δὲ τῶν χειρόνων ἐν ἀπορρήτῳ καὶ ἀδήλῳ κατακρύψουσιν Plat. Rep. V.460c ; Folgde.

κατακρύπτω

[κατα- 5.]

Fut. infin. κατακρύψειν Il. 22.120.

Aor. pple. κατακρύψας Od. 9.329.

Fem. κατακρύψασα Od. 15.469, Od. 23.372.

- 1
  To hide, hide away, conceal : τρίʼ ἄλεισα ὑπὸ κόλπῳ Od. 15.469. Cf. Il. 22.120 : Od. 9.329.
- 2
  To cover up or shroud for concealment : νυκτί Od. 23.372.
- 3
  Intrans. for reflexive, to conceal oneself, shroud oneself from sight : οὔ τι κατακρύπτουσι [θεοί] Od. 7.205.
  
  To dissemble one’s person, disguise oneself : ἄλλῳ δʼ αὐτὸν φωτὶ κατακρύπτων ἤϊσκεν Od. 4.247.

κατακρύπτω

1bury κατᾰκρύπτει δʼ οὐ κόνις συγγόνων κεδνὰν χάριν O. 8.79 οὐκ ἔραμαι πολὺν ἐν μεγάρῳ πλοῦτον κατακρύψαις ἔχειν N. 1.31

κατακρύπτω , fut. inf. -ύψειν, aor. part. κατακρύψᾱς: hide, conceal; αὐτόν, ‘himself,’ Od. 4.427; ‘make no concealment,’ Od. 7.205.

κατακρύπτω poet. part. κακκρύπτων fut. ψω

- Ito cover over, hide away, conceal, Hom., etc.
- IIabsol. to use concealment, to conceal oneself, of the gods, Od.

Menu

Word wheel

κατακρύπτω

Saved

Recent