κατάκρημνος
κατάκρημνος, steep and rugged
κατάκρημν-ος, ον,
- steep and rugged, χῶρος Batr. 154, cf. Gp. 18.18.2.
κατά·κρημνος, ος, ον, en précipice, escarpé, Batr. 154 ; Geop. 18, 18, 2.
Étym. κ. κρημνός.
κατάκρημνος, abschüssig, steil ; χῶρος Batrach. 153 ; Sp.
κατάκρημνος
κατά-κρημνος, ον
- steep and rugged, Batr. κατάκρης, adv.