κατονομάζω
κατονομάζω, name
Could not find κατονομάζουσιν in Logeion dictionaries.
κατονομάζουσιν present active participle masculine dative plural, present active participle neuter dative plural, present active indicative 3rd plural of κατονομάζω
κατονομάζω,
- name, Str. 7.3.2, al.; ἀπό τινος ib. 13.1.48 (dub.l.):— Pass., ζωμὸς κατωνόμασται Anaxandr. 34.5; to be named, Arist. EE 1221b10, Thphr. Od. 2; to be expressed in terms, of numbers, Archim. Aren. 1.3; τὰ -ωνομασμένα the aforesaid, Meno Iatr. 11.33, Philum. Ven. 27.3.
- II Pass., to be betrothed, c. dat., Plb. 5.43.1, Hsch. s.v. τᾶλις; to be devoted to the gods. D.H. 1.16, Phalar. Ep. 84.1.
κατ·ονομάζω :
1 nommer, dénommer, acc. Arstt. Eud. 2, 3, 12 ; Th. Od. 2 ; τι ἀπό τινος, Str. 604, une chose d’après une autre ||
2 promettre, accorder : τινὰ γυναῖκά τινι, Pol. 5, 43, 1, une jeune fille comme femme à qqn ||
3 consacrer, dédier, dévouer, Phalar. Ep. 110, p. 318.
κατονομάζω, 1) benennen, Theophr. u. Folgde ; τούτους τε καὶ τὴν Ἴδην ἀπὸ τῆς ἐν Κρήτῃ κατονομάσαι Strab. XIII.604.
2) zusagen, verloben ; παρθένον οὖσαν γυναῖκα τῷ βασιλεῖ κατωνομασμένην Pol. 5.43.1 ; weichen, Dion.Hal. 1.16.
2) zusagen, verloben ; παρθένον οὖσαν γυναῖκα τῷ βασιλεῖ κατωνομασμένην Pol. 5.43.1 ; weichen, Dion.Hal. 1.16.