μοναδικός
μοναδικός, consisting of units
Could not find μοναδικὸν in Logeion dictionaries.
μοναδικὸν masculine accusative singular, neuter accusative singular, neuter nominative singular, neuter vocative singular of μοναδικός
μον-ᾰδικός, ή, όν,
- consisting of abstract units, μ. τοὺς ἀριθμοὺς πάντες τιθέασι, πλὴν τῶν Πυθαγορείων Arist. Metaph. 1080b30; μ. ἀριθμός abstract number, Id. EN 1131a30, cf. Metaph. 1092b20. Adv. -κῶς Ph. 2.19, Plu. QConv. 2.744e.
- II solitary, opp. ἀγελαῖος, ζῷα Arist. HA 488a1, 623b10.
- III unique, individual, φύσις, of the κόσμος, Ph. 1.7.
- 2 unitary, monadic, Procl. Inst. 108, Dam. Pr. 54.
- IV Gramm., having a single form, μ. κατὰ τριγένειαν having one termination for all three genders, A.D. Adv. 141.24, cf. Pron. 11.29; μ. ἐγκλιτικαί, of σφε and μιν, Id. Synt. 169.20; τὸ μ. indeclinability, ib. 33.25.
μοναδικός, ή, όν [ᾰ]
1 qui concerne l’unité ; μ. ἀριθμός, Arstt. Metaph. 12, 6, 11, l’unité ; t. de gr. qui n’a qu’une forme (pour le masc. et le fém.) c. les pron. ἐγώ, σύ, Dysc. Pron. 273 ||
2 isolé, solitaire, Arstt. H.A. 1, 1, 23.
Étym. μονάς.
μοναδικός, einfach, ἀριθμός, Arist. eth. 5.3, die Einheit ; – einzeln, einsam, von Tieren, im Ggstz von ἀγελαῖος, Arist. H.A. 1.1 ; für sich, ἑκάστη, Plut. Symp. 4.14.
μοναδικός
μονᾰδικός, ή, όν
μονάς
- consisting of units, μ. ἀριθμός abstract number, Arist.