μόνανδρος
μόνανδρος, having but one husband
μόν-ανδρος, ἡ,
- having but one husband, IG 12(3).912 (Thera), 14.191 (Syracuse).
μόν·ανδρος, ος, ον, qui n’a ou n’a eu qu’un mari, Eccl.
Étym. μόνος, ἀνήρ.
μόνανδρος, einen Mann habend, Io. Chrys.