μονάμπυξ
μονάμπυξ, running alone (as opp. to yoked)
μον-άμπυξ, ῠκος, ὁ, ἡ, of horses,
- having one frontlet, μονάμπυκες πῶλοι horses that run single, race-horses, opp. chariots, E. Alc. 428; μονάμπυκες alone, Id. Supp. 586, 680; of a bull, having no yoke-fellow, μονάμπυκος (-ον codd.) ψήχων δέρην Id. Hel. 1567.
μον·άμπυξ, υκος (ὁ, ἡ) [ῠχ] qui est attelé seul, en parl. d’un cheval, Eur. Alc. 428, Suppl. 586, 680.
Étym. μόνος, ἄμπυξ.
μονάμπυξ, υκος, mit einem Stirnbande, das einzelne Roß, bes. das Rennpferd, μονάμπυκας πώλους, Eur. Alc. 430, μοναμπύκων ἄναξ, Suppl. 680.
μονάμπυξ
μον-άμπῠκος, ον, and μον-άμπυξ, ῠκος,
- of horses, having one frontlet, μονάμπυκες πῶλοι horses that run single, race-horses, opp. to chariots Eur.; so, μονάμπυκες alone, Eur.; of a bull, having no yoke-fellow, Eur.