συμπονέω
συμπονέω, to work with
Could not find ξυμπονήσαντα in Logeion dictionaries.
ξυμπονήσαντα aorist active participle neuter nominative plural, aorist active participle neuter vocative plural, aorist active participle neuter accusative plural, aorist active participle masculine accusative singular of συμπονέω
συμπονέω,
- toil or suffer with or together, τινι with one, συμπονήσατε τῷ νῦν μογοῦντι A. Pr. 276; συμπόνει πατρί S. El. 986, etc.; σ. καὶ συγκινδυνεύειν τισί X. Cyr. 7.5.55; τοῖς κακοπαθοῦσι Plu. Ant. 43; σ. τινὶ πόνους E. Or. [1224]; σ. κακοῖσι take part in them, ib. 683: abs., labour together, S. Ant. 41, etc.; σ. πολλά Ar. Ach. 695 (lyr.); ἐάν τι πονήσῃ μέρος, συμπονεῖ τὸ ὅλον Arist. Pr. 883a14, cf. Thphr. Sud. 34.
συμ·πονέω-ῶ :
1 souffrir ensemble, Soph. Ant. 41 ; Plat. Rsp. 520d ; en parl. de choses, fatiguer, être en souffrance, Arstt. Probl. 5, 22 ||
2 participer ou s’associer aux peines ou aux épreuves de, dat. Eschl. Pr. 274 ; Soph. El. 986 ; joint à συγκινδυνεύειν, Xén. Cyr. 7, 5, 55 ; à συναλγεῖν, Plut. Ant. 43, etc. ; p. opp. à ξυνευδαιμονεῖν, Xén. Hell. 5, 1, 16 ; σ. τινι πόνους, Eur. Or. 1224, m. sign.
1. zich samen
2. delen in:
συμπονέω, mit od. zugleich arbeiten, bei der Arbeit helfen, beistehen ; συμπονήσατε τῷ νῦν μογοῦντι, teilt mein Leid mit mir, Aesch. Prom. 274 ; αἵδʼ ἄνδρες, οὐ γυναῖκες εἰς τὸ συμπονεῖν, Soph. O.C. 1370 ; συμπόνει πατρί, El. 974 ; θέλοντά μʼ ἔχεις σοὶ ξυμπονῆσαι, Eur. Hec. 862 ; ξυμπονῆσαι σοῖς κακοῖσι βούλομαι, Or. 682 ; σὺ συμπονεῖς ἐμοὶ πόνους, 1224 ; Troad. 62 u. öfter ; Plat. Rep. VII.520d ; Xen. Cyr. 2.1.29 ; Sp., wie Luc. Tox. 7.
συμπονέω
fut. ήσω,
- to work with or together, to take part in labouring, τινί with one, Aesch., Soph., etc.: also, σ. κακοῖς to take part in evils, Eur.:—absol. to labour or suffer together, Soph., etc.