συμποιέω

συμποιέω,

• help or assist in doing, τι And. 1.62, Is. 8.16; συμποιοῦντος αὐτοῖς καὶ Φίλωνος PEnteux. 55.9, cf. 83.6 (iii B.C.); v. σύν c.
• • II compose jointly with, τοὺς Ἱππέας ξυνεποίησα τῷ φαλακρῷ τούτῳ (i.e. Eupolis in partnership with Aristophanes) Eup. 78 (troch.); Εὐριπίδῃ . . συνεποίεις . . τὴν τραγῳδίαν Ar. Fr. 580, cf. Th. 158; of a sculptor, συμποιεῖσθαι ἄγαλμα μετά τινος Sch. Ar. Nu. 857.