σύμπορος
σύμπορος, accompanying
σύμπορος, ον,
- accompanying, Procl. in Alc. p.165 C.
σύμπορος, ος, ον, qui accompagne, Procl. Plat. 1 Alc. 165.
Étym. συμπορεύομαι.
σύμπορος, accompanying