σύμπνοος
σύμπνοος, concordant
σύμπνοος, ον, contr. σύμπνους, ουν, (πνοή)
- concordant, Plu. Fat. 2.574e; agreeing with, in accord with, τινι AP 6.227 (Crin.), 11.372 (Agath.); accordant, Plu. QConv. 2.618d, Aret. SA 1.10, etc.; animated by one spirit, σ. καὶ σύρρουν ἐστὶ τὸ σῶμα Gal. Nat.Fac. 1.12; animated by a common πνεῦμα, κόσμος σ. αὑτῷ Chrysipp.Stoic. 2.264.
σύμπνοος, anc. att. ξύμπνοος-ους, οος-ους, οον-ουν :
1 animé d’un même souffle, joint à συμπαθής, Plut. M. 574e ; à ὁμοπαθής, Thém. Or. 6, 76b ; à ξυνῳδός, Arét. p. 8, 39 ||
2 qui s’accorde avec, dat. Anth. 6, 227 ; 11, 372, etc.
Étym. συμπνέω.
σύμπνοος, zsgzn σύμπνους, mit einander oder zusammen hauchend, blasend, εὐμαθίῃ σύμπνοος κλαμος Crinag. 4 (VI.227); übertr., übereinstimmend, sich vereinigend, σύμπνουν καὶ σημπαθῆ αὐτὸν ἑαυτῷ ὄντα Plut. Fat. 11.
σύμπνοος
σύμπνους, ουν,
συμπνέω
- animated by one breath, in accord with, τινι Anth.