συμπολιτεύω
συμπολιτεύω, to live as fellow-citizens
συμπολῑτ-εύω,
- live as fellow-citizens or members of one state, τισι with others, Th. 6.4, 8.47, 73; νόμοις τοῖς αὐτοῖς χρῆσθαι καὶ σ. X. HG 5.2.12, cf. IG 9(1).32.6 (Stiris, ii B.C.):—Med. συμπολιτεύομαι, Lys. 9.21, IG 42(1).59.12 (Epid., iii B.C., prob.), Epicur. Sent. 38, etc.; θεοῖς καὶ ἀνθρώποις Phld. Piet. 14; μηδενί with no one, D. Prooem. 21; μετὰ τῶν Ἀχαιῶν Plb. 22.8.9; οἱ συμπολιτευόμενοι oneʼs fellow-citizens, Isoc. 3.4, 12.29; ὁ δῆμος καὶ οἱ -πολιτευόμενοι Ῥωμαῖοι Supp.Epigr. 6.646 (Adalia, i B.C.), cf. OGI 143.6 (Cyprus, ii B.C.); σ. καὶ κοινωνεῖν πόλεως Arist. Pol. 1324a15: metaph., τὰ σύντροφα καὶ συμπολιτευόμενα ἀδικήματα Plu. Cat.Mi. 47.
- 2 hold public office jointly with, IG 42(1).642 (Epid.):—Med., c. dat., ib. 5(1).551.6 (Sparta, iii A.D.).
συμ·πολιτεύω [ῑ]
1 tr. administrer ensemble les affaires de l’État : μετά τινος, Plat. Ep. 309a, de concert avec qqn ||
2 intr. être concitoyen ou former ensemble un même État, Thc. 6, 4 ; 8, 47, 73 ; Xén. Hell. 5, 2, 12 ||
Moy. m. sign. intr. avec le dat. Lys. 116, 6 ; Dém. 1431, 22 ; avec μετά et le gén. Pol. 23, 8, 9, etc. ; abs. οἱ συμπολιτευόμενοι, Isocr. 27c, 238e, les concitoyens ; fig. Plut. Cato mi. 47 ; Luc. Char. 15.
συμπολιτεύω, [ῑ], mit Bürger sein, den Staat zugleich verwalten, die Staatsgeschäfte mit Andern verwalten, Thuc. 6.4, 8.75 ; gew. im med., πάντες οἱ συμπολιτευόμενοι μεθʼ ὑμῶν, Plat. Ep. I.309a, wie Lys. 9.22 ; – zusammen einen Staat ausmachen, Xen. Hell. 5.2.12 ; μετὰ τῶν Ἀχαιῶν, Pol. 23.8.9 ; πόλεις συμπολιτευόμεναι μεθʼ ἑαυτῶν 2.43.1.
συμπολιτεύω
fut. σω
- to live as fellow-citizens or members of one state, τισί with others, Thuc.:—Mid., οἱ συμπολιτευόμενοι oneʼs fellow-citizens, Isocr.