About Report a problem

Menu

οἰκτρός

οἰκτρός, pitiable, in piteous plight

Could not find οἰκτρότατον in Logeion dictionaries.

οἰκτρότατον masculine accusative singular superlative, neuter nominative singular superlative, neuter vocative singular superlative, neuter accusative singular superlative of οἰκτρός

See οἰκτρότατον in Morpho

οἰκτρός, ά, όν, of persons,
  • pitiable, κοιμήσατο χάλκεον ὕπνον οἰκτρός Il. 11.242, cf. A. Supp. 61 (lyr.), S. OT 58, etc.: c. gen., οἰκτροὶ τῆς μεταβολῆς to be pitied for . ., Plu. Flam. 13.
      • 2 of things, pitiable, lamentable, ἕτερα πεπόνθαμεν -ότερα Hdt. 7.46; οἰκτρὰ λογοποιοῦντες X. Cyr. 2.2.13; συμφορὰ οἰ. Pi. O. 7.77; -ότατος θάνατος Id. P. 3.42; πημοναί, ἄλγος, A. Pr. 240, 435 (lyr.), etc.; οἰκτρὰ γὰρ βόσκειν [ἡ κήρ] S. Ph. 1167 (lyr.); οἰκτρόν [ἐστι] c. inf., A. Th. 321 (lyr.).
      • 3 in contemptuous sense, οἰ. τέκνα sorry fellows, Aus. Epigr. 57; παιδίσκη Porph. Chr. 23; οἰ. τραγῳδία miserable, Eust. 1691.34.
    • II in act. sense, wailing piteously, piteous, -οτάτην δʼ ἤκουσα ὄπα Od. 11.421, cf. S. El. 1067 (lyr.); οἰκτρᾶς γόον ὄρνιθος, of the nightingale, Id. Aj. 629 (lyr.): neut. pl. as Adv., οἴκτρʼ ὀλοφυρομένη Od. 4.719, cf. 10.409, al.: regul. Adv. οἰκτρῶς A. Pers. 688, S. El. 102 (anap.), al., And. 4.39, Lys. 32.10: Comp. -ότερα AP 10.65 (Pall.): Sup. -ότατα E. Hel. 1209.—Besides οἰκτρότερος, οἰκτρότατος, we find Sup. οἴκτιστος (q. v.); οἰκτότερον is f.l. in Hdt. 7.46.

Saved

Recent