φυσάω

φῡσάω, Ion. pres. part. φυσέων Call. Iamb. 1.101 (rightly censured by Sch. in PSI 9.1094.30): (φῦσα):

• • I abs., blow, puff (opp. ἀάζω, Arist. Pr. 964a11), of bellows, φῦσαι . . ἐφύσων Il. 18.470; of the wind, 23.218; of men, φυσητῆρας ἐσθέντες . . φυσῶσι τοῖσι στόμασι Hdt. 4.2, cf. Th. 4.100, Call. l.c.; δεινὰ φυσᾷ snorts furiously, E. IA 381 (troch.); metaph. from a flute-player, φυσᾷ γὰρ οὐ σμικροῖσιν αὐλίσκοις S. Fr. 768; μέγα φυσᾶν, Lat. magnum spirare, E. IA 125 (anap.); οἱ φυσῶντες ἐφʼ ἑαυτοῖς μέγα Men. 302; μεγάλα φ. Id. Epit. 492, Ph. 2.85; ἡλίκον ἐφύσα τότε Luc. Nec. 12; αἷμα φυσῶν Ἄρης breathing blood and murder, S. El. 1385 (lyr.); πολιτικὸν φύσημα φ. swell with political pride, Pl. Alc. 2.145e; abs., παύου φυσῶν Ephipp. 5.20 (anap.); οὐκ ἐφύσων οἱ Λάκωνες ὡς ἀπόρθητοί ποτε; Antiph. 117 (troch.); τῇ γένῃ φυσῶντες Herod. 2.32; φυσῶσα ἐπὶ τῷ γένει D.Chr. 58.5.
  • II trans., puff or blow up, distend, φ. κύστιν blow up a bladder, Ar. Nu. 405 (anap.); of bag-pipers, Id. Ach. 863; φ. δίκτυον, prov. of labour in vain, Phryn. PS p.121 B.; φ. τὴν γνάθον, of one going to be shaved, Ar. Th. 221 (but φ. τὰς γνάθους to puff them up, of pride, D. 19.314); distend, of disease, AP 11.13 (Ammian.):—Pass., ἀσκοὶ πεφυσαμένοι Sophr. in PSI 11.1214d9 (cf. Epich. 246); φλέβας φυσωμένας Hdt. 4.2; ἡ γαστὴρ ἐπεφύσητό μου Ar. Pl. 699; πρόβατα ἀποδαρέντα καὶ φυσηθέντα X. An. 3.5.9; πεφυσημένοι puffy, swollen, opp. εὔχροοι, Id. Lac. 5.8.
  • • • b later of a solid swelling, e.g. of the tongue, ὅταν φυσηθῇ Aët. 8.40; of the male breasts at puberty, φυσῶνται κατὰ ποσόν Paul.Aeg. 6.46.
    • 2 metaph., puff one up, make him vain, and so cheat him, D. 13.12, 59.38; φ. αὐτὸς ἑαυτόν Aristaenet. 1.27:—Pass., to be puffed up, ἐπὶ δυνάμει X. Mem. 1.2.25, cf. D. 59.97, Arr. Epict. 2.16.10; ὑπὸ τῆς τύχης Plu. Adul. 2.68f; πεφυσημένοι τὴν ψυχήν D.Chr. 30.19.
    • 3 blow up, kindle, τὸ πῦρ Pherecr. 60, Dionys.Com. 2.16; τὸν φανόν Philippid. 16: but also,
    • 4 blow out, extinguish, τὴν λαμπάδα Ar. Ra. 1098 (anap.), cf. Thphr. Ign. 28 (Pass.).
    • 5 blow out, spurt or spout out, φυσῶντʼ ἄνω πρὸς ῥῖνας . . αἷμα S. Aj. 918.
    • 6 blow a wind instrument, φ. κόχλους E. IT 303; also φυσᾶν abs., Ar. Av. 859, cf. Epigr. ap. Ath. 8.337f; φυσᾶντες (Boeot.) Ar. Ach. 868; χέρʼ ἐφύση blew into . ., Theoc. 19.3:—Pass., κόχλου φυσηθέντος Id. 22.77.
    • 7 Pass., to be blown about, ἀκάνθης πάππος ὣς φυσώμενος S. Fr. 868; πέτεται [ὁ πάππος] . ., ὑπὸ τῶν παιδίων φ. Eub. 107.22.

φυσάω, [ῡ], ion. φυσέω, blasen, eigtl. nach Arist. Probl. 34.7 Ggstz von ἀάζω ; vom Winde, Pol. 1.48.5 ; hauchen, von Menschen, Her. 4.2 ; schnauben, φυσῶντʼ ἄνω προς ῥῖνας Soph. Aj. 918, vgl. 1391 ; vom Blasebalge, Il. 18.470 ; vom Winde, wehen, 23.218 ; δεινὰ φυσάω, schrecklich schnauben, zornig sein, Eur. I.A. 381 ; μέγα φυσᾶν, stolz und aufgeblasen sein ; φύσημα πολιτικόν φ. Plat. Alc. II, 145e. – Gew. trans., aufblasen, aufblähen ; φλέβας φυσεωμένας Her. 4.2 ; im obszönen Sinne Strat. 3 (XII.3); τὰς γνάθους, die Backen aufblasen, als Ausdruck des Stolzes, Ar. Th. 221, wie Dem. 19.314 ; sprichwörtl. δίκτυον φυσᾶν, ein Netz aufblasen, von vergeblicher Arbeit, B.A. 69. – Uebertr., τινά, Einen durch Lob, Schmeichelei u. vgl. aufgeblasen, hochmütig machen, μετεωρίσας καὶ φυσήσας ὑμᾶς κατέβη Dem. 13.12 ; ἐπάρας καὶ φυσήσας αὐτήν Dem. 59.38 ; u. pass., ἐφʼ οἷς φυσηθεὶς Παυσανίας 59.97, aufgeblasen sein ; vgl. Xen. Mem. 1.2.25. – Anblasen, anfachen, durch Blasen in Bewegung setzen, Sp.; ein Blasinstrument, die Flöte blasen, Ar. Av. 859, Soph. frg. 753, Pol. 30.13.8 ; αὐλούς Plut. Alc. 2. – Aushauchen, herausblasen, ausströmen lassen.

φυσάω

[φῦσαι.]

Of bellows, to blow: φῦσαι ἐφύσων Il. 18.470.

Of winds Il. 23.218.

φυσάω , part. φῡσῶντες, ipf. ἐφύσων: blow, Il. 18.470 and Il. 23.218.

φυσάω φῡσάω, φῦσα

• • IItrans. to puff or blow up, distend, Ar., Xen.; of bag-pipers, Ar.; φ. τὰς γνάθους to puff them out, Dem.:—Pass. to be inflated, ἡ γαστὴρ ἐπεφύσητό μοι Ar.
  • • 2metaph. to puff one up, make him vain, and so to cheat, Dem.:—Pass. to be puffed up, ἐπί τινι at a thing, Xen.
    • 3to blow up, kindle a fire: but also
    • 4to blow out, extinguish, τὴν λαμπάδα Ar.
    • 5to blow out, spurt out, Soph.
    • 6to blow a wind-instrument, Eur., Ar., Theocr.