ποθέω

ποθ-έω, Od. 1.343, etc.; Aeol. ποθήω Sapph. 23; Ep. inf. ποθήμεναι Od. 12.110: Ep. impf. πόθεον Il. 2.726, etc.; also ποθέεσκον 1.492, Call. in PSI 9.1092.51: fut. ποθήσω X. Mem. 3.11.3, Oec. 8.10, (ἐπι-) Hdt. 5.93; also ποθέσομαι Lys. 8.18, Pl. Phd. 98a: aor. ἐπόθεσα, Ep. πόθεσα, inf. ποθέσαι, Il. 15.219, Od. 2.375, 4.748, (προ-) Gal. Thras. 29; ἐπόθησα Pl. Men. 84c, X. HG 5.3.20, etc.; both forms in codd. of Hdt., ἐπόθησε 3.36, ἐπόθεσαν 9.22; ἐπόθεσα also in codd. of Isoc. 4.122, 19.7: pf. πεπόθηκα AP 11.417, S.E. M. 11.139, etc.:— Med., S. Tr. 103 (lyr.):—Pass., pf. πεπόθημαι Orph. H. 81.3, etc.: (cf. πόθος fin.):—

• long for, yearn after (what is absent), miss or regret (what is lost), φθινύθεσκε . . αὖθι μένων, ποθέεσκε δʼ ἀϋτήν τε πτόλεμόν τε Il. 1.492; πόθεόν γε μὲν ἀρχόν 2.703; τοίην γὰρ κεφαλὴν ποθέω Od. 1.343; π. στρατιᾶς ὀφθαλμὸν ἐμᾶς Pi. O. 6.16, cf. Hdt. 3.36, 9.22, etc.; ἄνδρας πόλις ἥδε ποθεῖ IG 1(2).945.10; ποθεῖν ποθοῦντα τήνδε γῆν στρατὸν λέγεις A. Ag. 545; τὸν δʼ ἐμὸν δῆμον ποθῶν Ar. Ach. 33; ποθεῖς τὸν οὐ παρόντα Id. Pl. 1127; αἱ κνῆμαι . . σου . . τὰς πέδας π. ib. 276; ἡ χώρα αὐτὴ τὸ μὴ ὂν ποθήσει the place itself will miss what is absent, X. Oec. 8.10; π. τὰς ἐν τῇ νεότητι ἡδονάς Pl. R. 329a, cf. Ti. 19a, And. 1.70:—Pass., S. Tr. 632, etc.; ὦ ποθουμένη (sc. Εἰρήνη) Ar. Pax 586; ποθεῖ καὶ ποθεῖται Pl. Phdr. 255d.
• • • 2 of things, crave, require, τί γὰρ π. τράπεζα; E. Fr. 467; π. ἡ ἀπόκρισις ἐρώτησιν τοιάνδε Pl. Smp. 204d, cf. Prt. 352a.
  • II c. inf., to be anxious to do, E. Hec. 1020, Antipho 5.64, X. An. 6.4.8; τὸ νοσοῦν ποθεῖ σε ξυμπαραστάτην λαβεῖν my sickness needs to take thee . ., S. Ph. 675; ἆρα ἔτι ποθοῦμεν μὴ ἱκανῶς δεδεῖχθαι; do we still feel that it has not been satisfactorily proved? Pl. Lg. 896a:—Pass., ποθεῖται . . λεχθῆναι requires to be stated, Arist. EN 1097b23.
  • III abs., love with fond regret, οἱ δὲ ποθεῦντες ἐν ἤματι γηράσκουσι Theoc. 12.2, cf. Luc. Im. 22, etc.
  • • 2 τὸ ποθοῦν longing, desire (wrongly expld. by Sch. as = τὸ ποθούμενον), S. Tr. 196.
    • 3 Med. only in ib. 103 (lyr.), ποθουμένα φρήν the longing soul, cf. Eust. 806.56.

ποθέω, fut. ποθήσω, z.B. Xen. Mem. 3.11.3, auch ποθέσομαι, Lys. 8.18 ; aber bei Plat. Phaed. 98a ist die Lesart unsicher ; aor. ἐπόθεσα, Hom., u. ἐπόθησα, ποθέσαι Theocr. 10.8 ; bei Her. steht 9.22 ἐπόθεσαν, 3.36 ἐπόθησε ; ποθέσαι schreibt Bekker Isocr. 4.122 ; aus Sp. werden auch perf. πεπόθηκα, πεπόθημαι, aor. pass. ἐποθέσθην angeführt;
wünschen, begehren, bes. nach Abwesendem, Fernem oder Verlorenem sich sehnen, wie desiderare, auch vermissen ; τοίην γὰρ κεφαλὴν ποθέω, Od. 1.343 ; τῶν μὲν ἄρʼ οὔτι πόθει, er vermißte Nichts von dem, 13.219 ; πόθεον δέ μιν ἐσθλὸν ἐόντα, Il. 2.709 ; ὅτε κέν σε μεταλλῶσιν ποθέοντες, wenn sie dich danach fragen sollten, indem sie die Waffen vermissen, Od. 16.287 ; ποθέεσκε δʼ ἀϋτήν τε πτόλεμόν τε, Il. 1.492 ; πόθεσαν, ποθέσαι, 15.219, Od. 4.748 ; auch ein eigentümlicher inf. ποθήμεναι, wie von πόθημι, Od. 12.110 ; ποθέω στρατιᾶς ὀφθαλμόν, Pind. Ol. 6.16 ; Aesch. oft, bes. Pers., auch ποθεῖν ἃ μὴ χρή, Ag. 333 ; ποθοῦντι προὐφάνης, Soph. O.C. 1501, u. öfter ; auch pass., τἀκεῖθεν εἰ ποθούμεθα, Tr. 629 ; νεῶν λῦσαι ποθοῦσιν πόδα, Eur. Hec. 1020, u. oft ; ποθεῖν τὸν οὐ παρόντα, Ar. Plut. 1127 ; ποθουμένη πᾶσιν εἰρήνη, Pax 575 ; u. in Prosa : ἐπόθησε τὸν Κροῖσον, Her. 3.36 ; ἔτι ποθεῖ ἡ ἀπόκρισις ἐρώτησιν τοιάνδε, Plat. Symp. 204d, u. oft ; πρὶν ἐπόθησε τὸ εἰδέναι, Men. 84c ; ἐπόθουν ἐς τὴν Ἑλλάδα σῴζεσθαι, Xen. An. 6.2.8, der auch vrbdt ἡ χώρα αὐτὴ τὸ μὴ ὂν ποθήσει, Oec. 8.10, der Platz selbst zeigt schon das Fehlende an, wird es vermissen lassen. – Bes. sehnsüchtig lieben, οἱ ποθεῦντες ἐν ἄματι γηράσκουσι, Theocr. 12.2, u. öfter in der Anth. – Soph. braucht es einmal als dep. med., ποθουμένᾳ γὰρ φρενὶ πυνθάνομαι, Tr. 103 ; vgl. Stephan. de Dial. att. p. 65.

ποθέω

[ποθή.]

Non-thematic pres. infin. ποθήμεναι Od. 12.110.

3 sing. pa. iterative ποθέεσκε Il. 1.492.

3 pl. aor. πόθεσαν Il. 15.219.

Infin. ποθέσαι Od. 2.375, Od. 4.748.

• • 1

    To feel the want of, long for, yearn for, mourn for, a person or thing absent or lost: ἀϋτήν τε πτόλεμόν τε Il. 1.492. Cf. Il. 5.414, Il. 23.16, Il. 24.6 : τοίην κεφαλήν Od. 1.343. Cf. Od. 9.453, Od. 11.196 (sick with hope of it deferred), Od. 12.110, Od. 18.204, Od. 19.136.

  • 2

    To miss, to feel the want of, be at a loss on account of or distressed by the absence or want of : ἀρχόν Il. 2.703 = 726, 778. Cf. Il. 2.709, Il. 5.234, Il. 11.161, Il. 15.219 : Od. 22.387.

  • 3

    To miss, remark the absence or loss of : πρίν [μʼ] αὐτὴν ποθέσαι Od. 2.375. Cf. Od. 4.748, Od. 13.219, Od. 16.287= Od. 19.6.

ποθέω

• • a miss, yearn for c. acc. “ποθέω στρατιᾶς ὀφθαλμὸν ἐμᾶς” O. 6.16
  • b desire c. inf. ἦ πόλλʼ ἀμφὶ κρουνοῖς Πάγασον ζεῦξαι ποθέων ἔπαθεν O. 13.64

ποθέω , inf. ποθήμεναι, part. ποθέων, -ουσα, ipf. πόθεον, πόθει, iter. ποθέεσκε, aor. πόθεσαν, inf. ποθέσαι: miss one that is absent, yearn for, desire, Od. 2.375, Od. 11.196.

ποθέω πόθος ποθήμεναι as if from πόθημι

• • Ito long for, yearn after what is absent, to miss or regret what is lost, Lat. desiderare, Hom., etc.; ποθεῖς τὸν οὐ παρόντα Ar.; π. τὰς ἐν τῆι νεότητι ἡδονάς Plat.:—Pass., ὦ ποθουμένη (sc. Εἰρήνη) Ar.
  • • 2of things, to require, ποθεῖ ἡ ἀπόκρισις ἐρώτησιν τοιάνδε Plat.
  • IIc. inf. to be anxious to do, Eur.; τὸ νοσοῦν ποθεῖ σε ξυμπαραστάτην λαβεῖν my sickness needs to take thee as an assistant, Soph.
  • IIIabsol., τὸ ποθοῦν oneʼs desiring, oneʼs longing, Soph.
  • • 2as Dep., ποθουμένη φρήν the longing soul, Soph.