προθύω
προθύω, to sacrifice first, before, on behalf of
Could not find προθυσάμενον in Logeion dictionaries.
προθυσάμενον aorist middle participle masculine accusative singular, aorist middle participle neuter accusative singular, aorist middle participle neuter nominative singular, aorist middle participle neuter vocative singular of προθύω
προθύω, fut. -θύσω E. Ion 805, SIG 548.11 (Delph., iii B.C.), Berl.Sitzb. 1927.160 (Cyrene), -θύσομαι Ar. Th. 38:—
- sacrifice or offer first, πρὸ πάντων θεῶν τῇ Ἑστίᾳ πρώτῃ Pl. Cra. 401d; π. καὶ προμαντεύεσθαι Michel 995 D 40 (Delph., iv B.C.); act as προθύτης, SIG l.c.: c. acc., τὴν θυγατέρα Plu. Par.min. 2.310d:—more freq. in Med., π. τῷ διὶ τὰ πέμματα take care that they are offered, CIG 3599.24 (Assos); προεθύετο ταῖς Μούσαις ὁ βασιλεύς Plu. Lyc. 21, cf. IG 42(1).121.42 (Epid., iv B.C.), 2.1651: metaph., to have a person sacrificed or slaughtered before, J. BJ 1.19.3, Luc. Tox. 50, Charito 7.3, Hld. 9.24.
- II sacrifice for or in behalf of, παιδός E. Ion 805; ὑπὲρ χθονὸς ἀρότου Id. Supp. 29. (Both senses in Ar. Th. 38.)
προ·θύω :
1 sacrifier auparavant : τινί, Plut. Lyc. 21, à qqn ; τινὶ πρό τινος, Plat. Crat. 401d, à une divinité avant toute autre ||
2 sacrifier pour : τινός, Eur. Ion 805 ; ou ὑπέρ τινος, Eur. Suppl. 29, sacrifier pour qqn ||
Moy. sacrifier auparavant, Luc. Tox. 50 ; Hld. 9, 24 ||
➳ Fut. προθύσω, Eur. Ion 805 ; προθύσομαι, Ar. Th. 38 (P. la quantité, v. θύω 1).
1. offeren voor, offeren ten behoeve van;
2. eerst offeren, een vooroffer brengen (aan);
προθύω, (θύω), vorher od. vorläufig opfern ; προθυσόμενος τῆς ποιήσεως Ar. Thesm. 38 ; πρὸ πάντων θεῶν τῇ Ἑστίᾳ πρώτῃ προθύειν Plat. Crat. 401d ; προεθύετο ταῖς μούσαις Plut. Lycurg. 21 ; für Einen opfern, παιδὸς προθύσων ξένια καὶ γενέθλια Eur. Ion. 805 ; ὑπὲρ χθονός Suppl. 29.
προθύω
fut. -θύσω
-θύσομαι
- Ito sacrifice or offer before, Plat.:—Mid. to have a person sacrificed or slaughtered before, Luc.
- IIto sacrifice for or in behalf of another, c. gen., Eur.; ὑπέρ τινος Eur.