προπορεύω
προπορεύω, cause to go before
Could not find προπορεύσῃ in Logeion dictionaries.
προπορεύσῃ future middle indicative 2nd singular, aorist middle subjunctive 2nd singular, aorist active subjunctive 3rd singular of προπορεύω
προπορ-εύω,
- cause to go before, Ael. NA 10.22:—Pass., with aor. Med., go before, Aen.Tact. 23.10, etc.; π. τινός Arist. Mir. 844b5, Act.Ap. 7.40; πρὸ προσώπου τινός LXX Ex. 32.34, Ev.Luc. 1.76; πρὸ τοῦ στρατοῦ Arr. An. 5.15.1; π. ἐπὶ δύʼ ἡμέραις Plb. 3.52.8; οἱ προπορευόμενοι the van, Id. 2.27.2, etc.; ἡ προπορευομένη, = πρόπολος, Seleuc. ap. Ath. 6.267c; of a river, flow onward, LXX Ge. 2.14 (v.l.).
- 2 come forward, Plb. 1.80.8, etc.
- 3 to be promoted, advance, πρὸς τὴν στρατηγίαν Id. 28.6.9, cf. 2.4.2.
προ·πορεύω, envoyer devant, El. N.A. 10, 22 ||
Moy.
1 avancer, marcher en avant, Xén. Cyr. 4, 2, 23 ; Pol. 3, 52, 8 ; en parl. de l’avant-garde d’une troupe, Pol. 2, 27, 2 ; en parl. d’une servante, Ath. 267c ; p. ext. couler, s’écouler, en parl. d’une rivière, Spt. Gen. 2, 14 ||
2 marcher devant, gén. Arstt. Mir. 137 ; abs. Pol. 1, 80, 8, etc.
προπορεύω, vorweg, voran schicken, Ael. H.A. 10.22 ; – gew. dep. pass., vorangehen, marschieren, Xen. Cyr. 4.2.23 ; τινός, vor Einem, Pol. 18.2.5 u. öfter ; aber προπορεύεσθαι πρὸς τὴν ἀρχήν, 2.4.2, ist »sich um ein Amt bewerben«, und soll vielleicht προσπορεύεσθαι heißen. – Auch τινά, zuvorkommen, einholen, übertreffen.