προσλογίζομαι
προσλογίζομαι, to reckon in addition
Could not find προσλογιστέα in Logeion dictionaries.
προσλογιστέα feminine nominative dual, feminine accusative dual, feminine nominative singular, neuter nominative plural, neuter vocative plural, neuter accusative plural of προσλογίζομαι
προσλογ-ίζομαι, fut. -ιοῦμαι Luc. Alex. 1;
- reckon or count in addition, Hdt. 2.16, Lys. 19.44; ὁδὸν ταύτῃ Hdt. 5.54:—Pass., to be reckoned in, Scyl. 113, PPetr. 3 p.118 (iii B.C.), PTeb. 61 (b). 190 (ii B.C.), etc.
- 2 take into account besides, Arist. Cael. 294a4; τῷ πλέον διδόναι π. τὸ αἰσχρόν Plu. Cam. 28.
- II compare, τὸ ἑκατέρων ἦθος τῇ πράξει Aristid. 1.450J.
- III consider besides, ὡς . . Plu. Demetr. 38.
προσ·λογίζομαι (f. att. -ιοῦμαι) :
I compter ou calculer en outre, acc. Lys. 155, 41 ; τί τινι, Hdt. 2, 16 ; 5, 54, compter une ch. en outre d’une autre ; ὡς, Plut. Demetr. 38, considérer en outre que ||
II compter ou calculer par rapport à, d’où :
1 tenir compte en outre, Arstt. Cæl. 2, 13, 9 ||
2 mettre au compte de, imputer, attribuer : τί τινι, Plut. Cam. 28, mettre qqe ch. au compte de qqn ||
3 mettre en regard : τί τινι, Arstd. t. 1, 450, mettre une chose en regard d’une autre, comparer une chose à une autre ||
➳ Fut. att. προσλογιοῦμαι, Luc. Alex. 1.
1. erbij tellen.
2. ook in overweging nemen.
προσλογίζομαι, dazurechnen, -zählen, τινί τι, Her. 5.54 ; Lys. 19.44 u. Sp., wie Luc. Alex. 1.
προσλογίζομαι
- Dep.:
- 1to reckon or count in addition to, τί τινι Hdt.
- 2to impute, τί τινι Plut.