προσλαλέω
προσλαλέω, to talk to
προσλᾰλ-έω,
- talk to or with, τινι Antiph. 218.3, Henioch. 4.3: abs., Thphr. Char. 7.5, PMich.Zen. 80.5, 7 (iii B.C.); π. ἑαυτῷ τὰ Πινδαρικά Plu. Exil. 2.602f.
προσ·λαλέω-ῶ [ᾰ] s’entretenir avec, dat. Th. Char. 7 ; τινί τι, Plut. M. 602e, avec qqn de qqe ch.
προσλαλέω, zu Einem schwatzen, zu od. mit Einem reden, anreden, τινί, Luc. Nigr. 7.18 ; so ist auch bei Henioch. com. bei Ath. IX.408a προσλελαληκέναι für προσλελακέναι geändert.
προσλαλέω
fut. ήσω
- to talk to or with, τινί Theophr.