σκληρόστομος
σκληρόστομος, hard-mouthed
σκληρό-στομος, ον,
- hard-mouthed, of horses, Poll. 1.197, Sch. S. El. 724.
- II hard to pronounce, σῖγμα Aristox. ap. Ath. 11.467a.
σκληρό·στομος, ος, ον, dur à prononcer, en parl. d’une lettre, Aristox. (Ath. 467b).
Étym. σκλ. στόμα.
σκληρόστομος, 1) hartmäulig, eigtl. vom Pferde, dah. unbändig, widerspenstig.
2) von harter Aussprache, hart od. schwer auszusprechen, σίγμα Aristox. bei Ath. XI.467b ; Schol. Soph. El. 724.
2) von harter Aussprache, hart od. schwer auszusprechen, σίγμα Aristox. bei Ath. XI.467b ; Schol. Soph. El. 724.