στυγνός
στυγνός, hated, abhorred, hateful
Could not find στυγνότερον in Logeion dictionaries.
στυγνότερον masculine accusative singular comparative, neuter nominative singular comparative, neuter vocative singular comparative, neuter accusative singular comparative of στυγνός
στυγν-ός, ή, όν,
- hated, abhorred, of persons and things, Archil. 80; ἄτη A. Pr. 886 (anap.); ὦ στυγνὲ δαῖμον Id. Pers. 472; ὦ στυγνὸς αἰών S. Ph. 1348; λῶβαι Id. Aj. 561, etc.: c. dat., hateful or hostile to one, A. Pers. 286 (lyr.), S. El. 918. Adv. Comp. -οτέρως, ἔχειν πρός τινα BGU 1301.8 (ii/i B.C.).
- II gloomy, sullen, πρόσωπον A. Ag. 639, E. Alc. 777; ὀφρύων νέφος Id. Hipp. 172 (anap.), cf. 290; στυγνοὶ κλαίουσιν Ἔρωτες Mosch. 3.67; ὁρᾶν στυγνός, opp. φαιδρός, X. An. 2.6.9, cf. 11, Hp. Mul. 2.182, LXX Is. 57.17, Arr. Epict. 3.5.9 (Comp.), Aret. SD 1.5; νύξ LXX Wi. 17.5; οἱονεὶ πυρὸς εἰσπεσόντος εἰς ὕδωρ στυγνὸν σέλας ἐκπέμπουσα [λιγνύς] Adam. Vent. 34; σ. διαγωγαὶ καὶ ἀναγνώσεις καὶ διηγήματα, opp. ἐρεθιστικὰ τῶν ἀφροδισίων, Sor. 2.46; στυγνὸς μὲν εἴκων δῆλος εἶ sullenly, with an ill grace, S. OT 673: neut. as Adv., στυγνὸν οἰμώξας Id. Ant. 1226.
στυγνός, ή, όν :
I act. qui hait, hostile à, dat. Eschl. Pers. 286 ; Soph. El. 918 ||
II pass. :
1 odieux, haïssable, terrible, en parl. de pers. ou de ch. Eschl. Pr. 886, etc. ; Soph. Ph. 1348, etc. ||
2 triste, sombre, Eschl. Ag. 639 ; Soph. O.R. 673 ; Eur. Alc. 777, etc. ; Xén. An. 2, 6, 9 et 11 ; adv. στυγνόν, Soph. Ant. 1226, tristement ||
Cp. -ότερος, Plut. ; sup. -ότατος, Eur.
Étym. στύγος.
1. gehaat, afschuwelijk:
2. duister, somber, nors:
στυγνός, eigtl. zsgzn aus στυγανός, wie στυγερός, verhaßt ; δαίμων, Aesch. Pers. 464 ; ἄτη, Prom. 888 ; traurig, στυγνῷ προσώπῳ, Ag. 625, Soph. Trach. 1038, Phil. 1122 ; στυγνὸν οἰμώξας, traurig, Ant. 1211, στυγνὸς μὲν εἴκων δῆλος εἶ, verdrießlich, ungern, O.R. 673, oft Eur., στυγνὸν ὀφρύων νέφος Hipp. 173, ἔπος στυγνότατον Suppl. 1161 ; ὁρᾶν στυγνὸς ἦν, Ggstz φαιδρός, Xen. An. 2.6.9, 11 ; καὶ ἄγριος, Bion. 1.52 ; ἡμέρα στυγνοτέρα, Plut. Num. 10.
στυγνός, ή, όν
στυγέω
- Ihated, abhorred, hateful, Aesch., Soph.:—c. dat. hateful or hostile to one, Aesch., Soph.
- IIgloomy, sullen, Lat. tristis, Aesch., Eur.; ὁρᾶν στυγνός gloomy to behold, Xen.;— στυγνὸς εἴκων yielding sullenly, with an ill grace, Soph.; neut. as adv., Soph.