τυφλώττω
τυφλώττω, to be blind
Could not find τυφλώττουσιν in Logeion dictionaries.
τυφλώττουσιν present active participle masculine dative plural, present active participle neuter dative plural, present active indicative 3rd plural of τυφλώττω
τυφλ-ώττω,
- to be blind, ψυχὴ τ. Luc. Nigr. 4, cf. Phld. Po.Herc. 1676.4, Cic. Att. 2.19.1, Gal. 15.168, Chor. in Rh.Mus. 49.504 (p.252 F.-R.); περὶ τὰ κάλλιστα Plb. 2.61.12; ἀμφὶ [τὰς αἱρέσεις] Gal. Libr.Ord. 1.
- 2 to be dim, faded, of paintings, Philostr. Im. 1.2.
τυφλώττω (seul. prés.) être aveugle, Luc. V.H. 1, 25 ; d’où fig. être insensible, Cic. Att. 2, 19 ; Luc. Nigr. 4 ; ἀμφί τι, Gal. 19, 51 ; περί τι, Pol. 2, 61, 12 ; Plut. M. 167a, Gal. 11, 489d, à qqe ch.
Étym. τυφλός ; pour la format. cf. λιμώττω de λιμός, ὀνειρώττω de ὄνειρος.
τυφλώττω, blind sein, übh. = τυφλόω im pass.; περί τι, Pol. 2.61.12 ; τυφλώττουσαν ψυχὴν περιφέρων, Luc. Nigr. 4 ; γραφαί, Philostr. imag. 1.2 ; τυφλώττων τῇ ἐπιθυμίᾳ, Hdn. 3.11.20.
τυφλώττω,
τυφλός
- to be blind, Luc.