φαρμακόμαντις
φαρμακόμαντις, one who is at once
φαρμᾰκό-μαντις, εως, ὁ, either
- one who is at once φαρμακός and μάντις, or who uses φάρμακα to divine from, title of play by Anaxandrides.
φαρμακό·μαντις, εως, (ὁ) [μᾰ] sorcier qui prophétise au moyen de drogues, titre d’une comédie d’Anaxandride, Ath. 261f.
Étym. φάρμακον, μάντις.
φαρμακόμαντις, ὁ, entweder Einer, der zugleich φαρμακός u. μάντις ist, od. Einer, der sich der φάρμακα bedient, um daraus zu wahrsagen ; Titel einer Komödie des Anaxandrid. bei Ath. VI.261e.