ἀποίχομαι
ἀποίχομαι, to be gone away, to be far from
Could not find ἀποιχομένας in Logeion dictionaries.
ἀποιχομένας present middle participle feminine accusative plural, present middle participle feminine genitive singular of ἀποίχομαι
- to be gone away, to be far from, keep aloof from a thing, c. gen., ἀποίχονται πολέμοιο Il. 11.408; ἀποίχεαι ἀνδρός hast forsaken him, 19.342.
- 2 abs., to be gone, to have departed, ὅπως δὴ δηρὸν ἀποίχεται how long he has been gone, Od. 4.109; ἀνδρὸς ἀποιχομένοιο πολὺν χρόνον 21.70, cf. 1.253; περὶ πατρὸς ἀποιχομένοιο ἐρέσθαι his absent father, 1.135, cf. E. Hel. 1306 (lyr.); ἀ. εἰς τάξιν πάλιν Id. Heracl. 818: imper. ἀποίχεσθε begone! Hecat. 30 J.
- 3 to have perished, ἀποίχεται χάρις E. HF 134 (lyr.); of persons, to be dead and gone, ἀπολιπών μʼ ἀποίχεται Ar. Ra. 83; in full, ἀ. βιότοιο v.l. in AP 10.59 (Pall.); οἱ ἀποιχόμενοι, = οἱ τελευτήσαντες, Pi. P. 1.93, cf. 3.3, SIG 1219.10 (iii B.C.).
- 4 μηνὸς ἀποιχομένου, = φθίνοντος, Arat. 810.
- 5 ἀποιχομένου μίτου, of a broken lyre-string, AP 6.54 (Paul.Sil.).
A intr.
I
1 en ind. o part. c. aspecto de perf. estar alejado, ausente c. gen. y/o determ. temp.
πολέμοιο
ἀνδρός
ἐμῶν γλυκὺ φέγγος ἀποιχόμενον πάλαι ὄσσων
ὅπως δὴ δηρὸν ἀποίχεται
ἀνδρὸς ἀποιχομένοιο πολὺν χρόνον
πολλὸν ἀποιχομένου Ὀδυσῆος
• abs.
ἵνα μιν περὶ πατρὸς ἀποιχομένοιο ἔροιτο
πόθῳ τᾶς ἀποιχομένας ... κούρας
ἀποίχεται· ἀφίσταται
2 haber partido c. prep. y ac. indic. lugar o tiempo
ἀποιχομένου ... ἐς Πέρσας τοῦ Σμέρδιος
ὡς ἐπύθετο τοὺς Ἕλληνας ἀποιχομένους ὑπὸ νύκτα
3 fig. haber desaparecido, haber muerto
οὐδ' ἀποίχεται χάρις
ἀπολιπών μ' ἀποίχεται
οἱ ἀποιχόμενοι ἄνδρες
los muertosop. οἱ ζῶντες
ἀποιχομένης Ἀριάδνης
• de una cuerda de cítara estar roto, AP 6.54 (Paul.Sil.).
II c. aspecto de pres.
1 en impf. e imperat. c. prep. y ac. o adv. irse
ἀπῴχετ' ἐς τάξιν πάλιν
volvió de nuevo a la formaciónἀπῴχοντο
partieronἔξω ἀποίχετο
ἐς ἄλλον τινὰ δῆμον ἀποίχεσθε
πρὸς τὸν κύριον
2 del mes
μηνὸς ἀποιχομένου
en la última parte del mes
3 pasar, ir de camino
χέρε (sic) παροδῖτ' ἀποιχόμενος
B tr. enviar
τὸν Ιακωβ ... ἀπῴχετο εἰς τὴν Μεσοποταμίαν
envió a Jacob a Mesopotamia
1. weg zijn, afwezig zijn; weggaan, met prep.:
2. overdr. van pers. gestorven zijn; van zaken verloren zijn, vernietigd zijn.
[ἀπ-, ἀπο- 1.]
- 1
To be gone or absent: πατρὸς ἀποιχομένοιο Od. 1.135, Od. 3.77, Od. 19.19, δηρὸν ἀποίχεται (has been long away) Od. 4.109. Cf. Od. 1.253, Od. 14.8, 450, Od. 17.296, Od. 8.70, 395.
- 2
With genit., to hold aloof from, forsake: ἀνδρὸς ἑῆος Il. 19.342.
To hold aloof from, shrink from: πολέμοιο Il. 11.408.
- 1
- 1depart, met., die ὀπιθόμβροτον αὔχημα δόξας οἶον ἀποιχομένων ἀνδρῶν δίαιταν μανύει P. 1.93 ἤθελον Χίρωνά κε ζώειν τὸν ἀποιχόμενον P. 3.3
- 1to be gone away, to be far from, c. gen., Il., Attic
- 2absol. to be gone, to have departed, to be absent, Od.: hence, to be gone, to have perished, ἀποίχεται χάρις Eur.: of persons, to be dead and gone, Pind., Ar.