ἀποσπεύδω
ἀποσπεύδω, to be zealous in preventing
Could not find ἀποσπεύδων in Logeion dictionaries.
ἀποσπεύδων present active participle masculine nominative singular, present active participle masculine vocative singular of ἀποσπεύδω
ἀποσπεύδω, fut. -σπεύσω,
- to be zealous in preventing, dissuade earnestly, τὴν συμβολήν the engagement, Hdt. 6.109: c. acc. et inf., ἀ. Ξέρξεα στρατεύεσθαι Id. 7.17: abs., opp. ἐπισπεύδω, ib. 18, Th. 6.29.
desaconsejar, disuadir
Ξέρξην στρατεύεσθαι
• abs. ser contrario u opuesto
ἢν δὲ <τὴν> τῶν ἀποσπευδόντων τὴν συμβολὴν ἕλῃ
si prefieres la opinión de los que son contrarios (a la batalla)ἀποσπεύδων μοῦνος ἐφαίνετο
él solo parecía opuesto
• desistir Th.6.29, cf. D.C.46.17.7.
ἀπο·σπεύδω, dissuader fortement : τι, Hdt. 6, 109 ; DH. 6, 51, qqe ch. ; τινά avec l’inf. Hdt. 7, 17, qqn de faire qqe ch. ; abs. Hdt. 7, 18, p. opp. à ἐπισπεύδω, Thc. 6, 29.
ἀποσπεύδω, 1) eifrig hintertreiben, abraten, τί Her. 6.109 (πόλεμον Dion.Hal. 6.51); abhalten, τινά 2.17, mit folgdm inf.
2) im Eifer wofür nachlassen, Thuc. 6.29, od. dagegen sich bemühen.
2) im Eifer wofür nachlassen, Thuc. 6.29, od. dagegen sich bemühen.
ἀποσπεύδω
- to be zealous in preventing a thing, Hdt.; c. acc. et inf., ἀπ. hέρξεα στρατεύεσθαι Hdt.