ἀποστερέω
ἀποστερέω, to rob, despoil, bereave
Could not find ἀποστερήσω in Logeion dictionaries.
ἀποστερήσω aorist active subjunctive 1st singular, future active indicative 1st singular, aorist middle indicative 2nd singular of ἀποστερέω
- rob, despoil, defraud one of a thing, c. acc. pers. et gen. rei, χρημάτων ἀ. τινά Hdt. 5.92.εʹ; τὸν πατέρα τῆς τυραννίδος Ar. Av. 1605; τῆς ψυχῆς Antipho 4.1.6: c. acc. pers. et rei, μή μʼ ἀποστερήσῃς ἡδονάν S. El. 1276 (lyr.), cf. Antipho 3.3.2, X. An. 7.6.9, Is. 8.43, etc.: abs., commit fraud, Ar. Nu. 487; ἀπεστερηκὼς ὑπʼ ἀνάγκης being constrained to become a defaulter, Pl. Phdr. 241b; συνέστιον ὧν ἔκγονον ἢ ἀδελφὸν ἀπεστέρηκε γίγνεσθαι Id. Lg. 868d:—Pass., to be robbed or deprived of, c. gen., Ἑλλάδος ἀπεστερημένος Hdt. 3.130; σοῦ τʼ ἀπεστερημένη καὶ πατρός S. El. 813; ἡδονῶν Ar. Nu. 1072; ἁπάντων ἂν ἀπεστερήμην D. 21.106: c. acc., ἵππους ἀπεστέρηνται X. Cyr. 6.1.12, etc.: abs., εἰ δʼ ἀπεστερήμεθα if we have been frustrated, S. Aj. 782.
- 2 ἀ. ἑαυτόν τινος detach, withdraw oneself from a person or thing, τῶν [ἀγαλμάτων] . . ἀπεστέρησʼ ἐμαυτόν Id. OT 1381; οὐκ ἀποστερῶν γε τῶν ἐς τὴν πόλιν ἑαυτὸν οὐδενός Antipho 5.78; ἄλλου ἑαυτὸν ἀ. Th. 1.40; ἀ. ἑαυτὸν τοῦ φρονεῖν Crobyl. 3; ἐκείνους . . ἀ. μὴ ἂν . . ἀποτειχίσαι deprive them of the power of walling off, Th. 7.6:—reversely, ἀ. τὸν ἔλεον ἑαυτοῦ Plu. Aem. 26, cf. Dem. 4.
- 3 c. acc. pers., defraud, rob, Hdt. 7.155, Ar. Pl. 373, 1 Ep.Cor. 6.7, etc.; θεούς Pl. Lg. 917d.
- 4 c. acc. rei only, filch away, S. Ph. 931; withhold, A. Pr. 777, S. OT 323, Ar. Nu. 1305; refuse payment of a debt, D. 21.44, etc.; refuse to give up, παρακαταθήκην Arist. Rh. 1383b21; Ζεὺς ἀποστεροίη γάμον may he avert it, A. Supp. 1063 (lyr.).
- 5 τὸ σαφές μʼ ἀποστερεῖ certainty fails me, E. Hel. 577.
- II in Logic, draw a negative conclusion, Arist. APr. 44b23. (ἀποστέρω is f.l. in Isoc. 12.243.)
1 robar, despojar, defraudar c. ac. de pers. y gen. de cosa
ολλοὺς δὲ χρημάτων ἀπεστέρησε
• c. doble ac.
τὰ χρήματα ἡμᾶς
• sólo c. ac. de pers.
θεούς
οὐδένα
ἀδελφούς
τὸ δὲ σαφές μ' ἀποστερεῖ
pero la evidencia me defraudaεἰ δ' ἀπεστερήμεθα
pero si quedamos frustrados
• sólo c. ac. de cosa, ref. a una deuda no pagada
χρήματα
παρακαταθήκην
κέρδος
βίον
τὰς ὄρνεις
• abs. cometer fraude
ἀπεστερηκὼς ὑπ' ἀνάγκης
2 privar c. ac. de pers. y gen. de abstr., gener.
τὸν πατέρα τῆς τυραννίδος
ἅπαντας ... τῆς ἀμφισβητήσεως
τῆς ψυχῆς ... αὐτόν
τὰς ... ψυχὰς ... τῆς δυνάμεως
μόρος τοῦ ζῆν ἀπεστέρησε
• en v. pas. ser privado de c. gen.
τῆς Ἑλλάδος ... ἀπεστερημένος
σοῦ τ' ἀπεστερημένη καὶ πατρός
ἡδονῶν
ἁπάντων
ὅσοι τε ἵππους ἀπεστέρηνται
• esp. c. ac. del pron. refl.
τῶν (ἀγαλμάτων) ... ἀπεστέρησ' ἐμαυτόν
οὐκ ἀποστερῶν γε τῶν ἐς τὴν πόλιν ἑαυτὸν οὐδενός
ἄλλου ἑαυτόν
ἑαυτὸν τοῦ φρονεῖν
• tb. inversamente c. ac. de abstr. o de cosa y gen. de pers.
τὸν ἔλεον ἀπεστήρησεν ἑαυτοῦ
τῶν διδασκάλων αὐτοῦ τὸν μισθόν
• c. doble ac.
μή μ' ἀποστερήσῃς ἡδονάν
τὸ ἥμισυ τῆς κατηγορίας ἐμαυτὸν ἂν ἀπεστέρησα
3 privar de la participación, marginar
με
4 negar, refutar, rechazar
φάτιν
• abs. en lóg. obtener una conclusión negativa Arist.APr.44b23.
1. beroven, met acc. van pers. en gen. van zaak:
2. weigeren te geven, achterhouden, niet betalen,
a) τινά τινος Aesch. Prom. 683 ; Soph. O.R. 1381 ; Thuc. 1.69 ; ἄλλων ἡδονῶν ἀποστερεῖ Plat. Prot. 353e u. öfter ; auch Folgde, z.B. τῶν πατρῴων Dem. 29.3 ; dah. pass., ἀπεστερημένη τινός Soph. El. 803 ; vgl. Plat. Symp. 219d, Rep. I.329a ; auch bloß τινά, ἦρχε αὐτὸς ἀποστερήσας τοὺς παῖδας (sc. ἀρχῆς) Her. 7.155.
b) τί, rauben, entreißen, Aesch. Suppl. 1048 ; ἀπεστέρηκας τὸν βίον Soph. Phil. 919 (auch τινός τι 1267, wie Xen. Hell. 4.1.20); φάτιν O.R. 323, vorenthaltend, Schol. οὐ λέγων ; – τοὺς μισθούς Plat. Gorg. 519c ; übh. entziehen, vorenthalten, Ggstz δοῦναι Charm. 172c ; u. παρέχειν, εὐφροσύνας Xen. Mem. 3.8.10 ; bes. was man zu geben verpflichtet ist, An. 7.7.48 ; Dem. 21.44, das Geliehene ; so auch
c) τινά τι, futur. pass. ἀποστερηθήσομαι Dem. 1.22 ; ἀποστερήσομαι 39.11 ; ὅσων μέλλεις ἀποστερεῖσθαι Ar. Nub. 1072, kann fut. zu ἀποστέρω sein ; Xen. An. 6.4.23 ; Isocr. 4.142 ; διδασκάλους μισθούς Dem. 27.96, 28.13 ; ἀποστερούμενοι χρήματα Plat. Theaet. 201b ; ἵππους ἀπεστέρηνται Xen. Cyr. 6.1.12.
2) intr., fehlen, bes. impers., ἀποστερεῖμε, es fehlt mir, Eur. Hel. 583.
Strong 650
to defraud, deprive of, despoil (in cl. chiefly of the misappropriation of trust funds, Field, Notes, 33; cf. MM, s.v.): absol., Mk 10:19, I Co 6:8; c. acc. pers., I Co 7:5. Mid., endure deprivation: I Co 6:7 (WM, § 38, 3; but v. Bl., § 54, 5; M, Pr., 162); pass., ἀπεστερημένοι, bereft of: I Ti 6:5.†
- 1to rob, despoil, bereave or defraud one of a thing, c. acc. pers. et gen. rei, Hdt., Ar.; also, c. acc. pers. et rei, μή μʼ ἀποστερήσηις ἡδονάν Soph., etc.: absol. to defraud, cheat, Ar.:—Pass. to be robbed or deprived of, c. gen., Ἑλλάδος ἀπεστερημένος Hdt., Attic; also c. acc., ἵππους ἀπεστέρηνται Xen.
- 2ἀπ. ἑαυτόν τινος to detach, withdraw oneself from . ., Soph., Thuc.
- 3c. acc. pers. to deprive, rob, Hdt., Attic;— τὸ σαφές μʼ ἀποστερεῖ certainty fails me, Eur.
- 4c. acc. rei only, to filch away, withhold, Aesch., etc.
-
…τε Πειραιῶς τὰ τείχη περιελεῖν καὶ τὴν ὑπάρχουσαν πολιτείαν καταλῦσαι, εὖ εἰδὼς ὅτι, εἰ μὴ πασῶν τῶν ἐλπίδων ἀποστερηθήσεσθε, ταχεῖαν παρʼ αὐτοῦ τὴν τιμωρίαν κομιεῖσθε. καὶ τὸ τελευταῖον, ὦ ἄνδρες δικασταί, οὐ πρότερον εἴασε τὴν…
Lysias, Speeches
-
…, ὥς φησιν, οὐκ ἐτόλμησε τεττάρων ἐτῶν ἐπισκήψασθαι εἰς ὑμᾶς. καὶ οἱ μέν ἄλλοι, ὅταν ἐρῶσι καὶ ἀποστερῶνται ὧν ἐπιθυμοῦσι καὶ συγκοπῶσιν, ὀργιζόμενοι παραχρῆμα τιμωρεῖσθαι ζητοῦσιν, οὗτος δὲ χρόνοις ὕστερον. ὅτι μὲν οὖν, ὦ…
Lysias, Speeches
-
…ἀργύριον, ἀλλὰ καὶ κεκομίσθαι φησί · καίτοι πῶς εἰκός ἐστι τότε μὲν ἡμᾶς τοιαῦτα ἐξαμαρτάνειν οἷα κατηγόρηκεν οὗτος, ἀποστερῆσαι βουλομένους τὰς τριακοσίας δραχμάς, ἐπειδὴ δὲ ἀπεμαχεσάμεθα, τηνικαῦτα ἀποδοῦναι τὸ ἀργύριον αὐτῷ, μήτε ἀφειμένους τῶν ἐγκλημάτων μήτε…
Lysias, Speeches
-
…ποιήσας δὲ ταῦτα ἐμὲ μὲν ἰδίᾳ καὶ ἕκαστον τῶν προσηκόντων μεγάλα ἐζημίωσε, τὴν δὲ πόλιν κοινῇ πᾶσαν τοιούτων ἀνδρῶν ἀποστερήσας οὐ μικρά, ὡς ἐγὼ νομίζω, ἔβλαψεν. ἐγὼ οὖν, ; ὦ ; ἄνδρες δικασταί, δίκαιον καὶ…
Lysias, Speeches
-
…τἀφροδίσια καὶ περὶ πότους τε καὶ εὐωχίας καὶ ἄλλʼ ἄττα ἃ τῶν τοιούτων ἔχεται, καὶ ἀγανακτοῦσιν ὡς μεγάλων τινῶν ἀπεστερημένοι καὶ τότε μὲν εὖ ζῶντες, νῦν δὲ οὐδὲ ζῶντες. ἔνιοι δὲ καὶ τὰς τῶν οἰκείων προπηλακίσεις τοῦ γήρως…
Plato, Republic
-
…μὲν καὶ θρέψαι καὶ θάψαι τοὺς αὑτῶν, ἐν δὲ τῷ γήρᾳ ἀδυνάτους μὲν εἶναι τῷ σώματι, πασῶν δʼ ἀπεστερημένους τῶν ἐλπίδων ἀφίλους καὶ ἀπόρους γεγονέναι, ὑπὲρ δὲ τῶν αὐτῶν πρότερον ζηλοῦσθαι καὶ νῦν ἐλεεῖσθαι, ποθεινότερον δʼ αὐτοῖς…
Lysias, Speeches
-
…. τίς γὰρ αὐτοῖς ἔτι ἡδονὴ καταλείπεται τοιούτων ἀνδρῶν θαπτομένων, οἳ πάντα περὶ ἐλάττονος τῆς ἀρετῆς ἡγούμενοι αὑτοὺς μὲν ἀπεστέρησαν βίου, χήρας δὲ γυναῖκας ἐποίησαν, ὀρφανοὺς δὲ τοὺς αὑτῶν παῖδας ἀπέλιπον, ἐρήμους δʼ ἀδελφοὺς καὶ πατέρας καὶ…
Lysias, Speeches
-
…νυν ᾗ βεβούλευμαι ποεῖν. παρουσίαν μὲν οἶσθα καὶ σύ που φίλων ὡς οὔτις ἡμῖν ἔστιν, ἀλλʼ Ἅιδης λαβὼν ἀπεστέρηκε καὶ μόνα λελείμμεθον. ἐγὼ δʼ ἕως μὲν τὸν κασίγνητον βίῳ θάλλοντʼ ἔτʼ εἰσήκουον, εἶχον ἐλπίδας φόνου ποτʼ αὐτὸν…
Sophocles, Electra
-
…προύθετε, τοὺς δὲ στρατηγοὺς τοὺς πάντα ὑμῖν κατὰ γνώμην πράξαντας, νικήσαντας δὲ τοὺς πολεμίους, τῶν αὐτῶν τούτων ἀποστερήσετε. μὴ ὑμεῖς γε, ὦ Ἀθηναῖοι, ἀλλʼ ἑαυτῶν ὄντας τοὺς νόμους, διʼ οὓς μάλιστα μέγιστοί ἐστε ,…
Xenophon, Hellenica
-
…τῶν ἀγράφων πόλεων ἐλθεῖν, οὐ τοῖς ἐπὶ βλάβῃ ἑτέρων ἰοῦσιν ἡ ξυνθήκη ἐστίν, ἀλλʼ ὅστις μὴ ἄλλου ἑαυτὸν ἀποστερῶν ἀσφαλείας δεῖται καὶ ὅστις μὴ τοῖς δεξαμένοις, εἰ σωφρονοῦσι, πόλεμον ἀντʼ εἰρήνης ποιήσει · ὃ νῦν ὑμεῖς μὴ…
Thucydides, The Peloponnesian War