Logeion | ἀπόπληκτος

ἀπό-πληκτος, ον, (ἀποπλήσσω)

disabled by a stroke,
- - 1 in mind, struck dumb, astounded, Hdt. 2.173, cf. S. Ph. 731; ἀ. ποδί Id. Fr. 248; senseless, οὐχ οὕτως ἄφρων οὐδʼ ἀ. D. 21.143, cf. Men. Epit. 344, Phld. Ir. p.82 W., D.Chr. 11.100; ἀ. καὶ παντελῶς μαινόμενος D. 34.16; ὃ νυνὶ ποεῖς ἀ. ἐστι Men. Pk. 246; -τότερος μῦθος D.Chr. 11.54.
  - 2 in body, paralysed, crippled, Hdt. 1.167, Pl.Com. 130; ἀ. τὰς γνάθους struck dumb, Ar. V. 948.
  - 3 Medic., stricken with paralysis, Hp. Aph. 6.57; μέρος paralysed, Id. Flat. 13: so σκέλος Id. ap. Aret. SD 1.7; ἀπόπληκτοι cases of apoplexy, Id. Aph. 3.16.

I

1 medic. que sufre parálisis, apoplético, paralítico ὅλος ὥνθρωπος ἀ. γίνεται Hp.Flat.13, cf. Aph.6.57, Coac.157, Morb.2.6a, VC 19, Cael.Aur.CP 1.15.123, D.C.68.33.3, ἔμβρυον Hp.Mul.1.33, πάντα τὰ παριόντα ... ἐγίνετο ... ἀπόπληκτα, ὁμοίως πρόβατα καὶ ὑποζυγία καὶ ἄνθρωποι a causa de un pecado, Hdt.1.167, de los malos actores ὥσπερ ἀπόπληκτοι στάδην ἑστῶτες ὠρύονται Pl.Com.138

• c. ac. de rel. paralítico ἀπόπληκτοι μὲν χεῖρας καὶ πόδας Hp.Morb.1.3, fig. ἀ. τὰς γνάθους paralítico de las mandíbulas, mudo Ar.V.948

• de partes del cuerpo ἀπόπληκτόν τι τοῦ σώματος γενέσθαι Hp.Morb.1.4, Aph.7.40, σκέλος Hp. en Aret.SD 1.7.2

• subst. οἱ ἀ. apoplejías Hp.Aph.3.16, Virg.1.

2 fig. atontado, estúpido, insensato por op. a ‘loco’ μανεὶς ἢ ... ἀ. Hdt.2.173, ἄφρων οὐδ' ἀ. D.21.143, ἀ. καὶ μαινόμενον D.34.16, ἃ οὐδέποτ' ἂν ἐποίησεν Ἀχιλλεὺς μή γε ἀ. ὤν D.Chr.11.100, cf. Archestr.SHell.154.15, Plu.2.472c, en voc. ἀπόπληκτε ¡chalado! Men.Asp.239

• ἀποπλήκτῳ ποδί insensatamente S.Fr.248

• de acciones, palabras, cosas ὥσθ' ὃ μὲν νυνὶ ποιεῖς ἀπόπληκτόν ἐστιν Men.Pc.496, μῦθος D.Chr.11.54, cf. Phld.Ir.40.40, Rh.1.56

• por el asombro pasmado, atónito, estupefacto τί ... σιωπᾷς κἀπόπληκτος ὧδ' ἔχῃ; S.Ph.731, ἀπόπληχθ', ἕστηκας ἐμβλέπων ἐμοί; Men.Sam.105, cf. Epit.561, Teles 7 p.59.8.

II adv. -ως insensatamente Poll.5.121.

ἀπό·πληκτος, ος, ον :

1 qui a l’esprit frappé, d’où qui a perdu la raison, stupide, Hdt. 2, 173 ; Soph. Ph. 731 ; joint à παντελῶς μαινόμενον, Dém. 912, 10 ||

2 estropié, impotent, Hdt. 1, 167 ; en parl. des mâchoires, Ar. Vesp. 948 ; particul. qui consiste en paralysie, qui amène une paralysie,Hpc. (Gal. 9, 12).

Étym. ἀποπλήσσω.

ἀπόπληκτος -ον [ἀποπλήσσομαι]
1. verdoofd, overdonderd, buiten zinnen.
2. invalide, verlamd; geneesk. ook die een beroerte gehad heeft.

ἀπόπληκτος, niedergeschlagen,
a) vom Schlagfluß getroffen, Her. 1.167 ; Medic.; τὰς γνάθους, von Einem, der verstummt, Ar. Vesp. 948.
b) betäubt, bestürzt, Soph. Phil. 721 ; sinnlos, dumm, Her. 2.173 ; neben ἄφρων Dem. 21.143 ; Dio Chrys. II.403. – καὶ παντελῶς μαινόμενος Dem. 34.16.

ἀπόπληκτος ἀποπλήσσω

disabled by a stroke,
- - 1in mind, struck dumb, astounded, senseless, stupid, Hdt., Dem.
  - 2in body, crippled, palsied, Lat. sideratus, Hdt.; ἀπ. τὰς γνάθους struck dumb, Ar.

Menu

Word wheel

ἀπόπληκτος

Saved

Recent